Bazı kitaplar vardır, bitirdiğinizde “ne okudum ben?” demezsiniz; “ben bunu nereden tanıyorum?” dersiniz. Söyleme Bilmesinler tam olarak öyle bir kitap. Şermin Yaşar, bu kitabında bağırmıyor, büyük laflar etmiyor ama insanın içine ince ince işleyen bir şey yapıyor: sustuklarımızı hatırlatıyor.
Okurken sık sık durup düşündüm. Küçükken bize söylenen “ayıp”, “sus”, “bunu kimse bilmesin” cümlelerinin hayatımızda ne kadar yer kapladığını fark ediyorsunuz. Kitap, anlatılanlardan çok anlatılamayanlarla dolu. Ve belki de bu yüzden bu kadar gerçek. Çünkü çoğumuz bazı şeyleri gerçekten söyleyerek değil, içimize atarak büyüdük.
Şermin Yaşar’ın dili çok sade ama bu sadelik duyguyu azaltmıyor; tam tersine daha da görünür kılıyor. Abartı yok, dramatik sahneler yok ama kalpte bir ağırlık bırakıyor. Söyleme Bilmesinler, insanı sessizce yakalayan, “yalnız değilmişim” dedirten bir kitap. Bitince hemen unutulmuyor; bir süre sizinle yaşamaya devam ediyor.
·
98 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.