Ahlâkın var olması için mutlaka Tanrı fikrine yaslanmak zorunda değiliz. İyi olmayı, doğruyu seçmeyi, başkasına zarar vermemeyi sadece “cezadan korktuğumuz” için değil; aklımız, vicdanımız ve başkalarıyla kurduğumuz bağ sayesinde de başarabiliriz.
Walter Sinnott-Armstrong ahlâkı yıkmaya çalışmıyor, tam tersine onu daha sağlam bir zemine oturtuyor. “Tanrı yoksa her şey mubah mı?” sorusunun ne kadar yüzeysel olduğunu, ahlâkın empati, sorumluluk ve sonuç bilinciyle zaten ayakta durabildiğini sakin ve ikna edici biçimde anlatıyor.
Kitabı okurken şunu düşündüm: İyi olmak dışarıdan dayatılan bir kural değil, içten gelen bilinçli bir tercih. Ahlâk, korkuyla değil farkındalıkla güçleniyor. Bu yüzden tanrısız bir ahlâk fikri bana boşluk değil, daha fazla sorumluluk duygusu hissettirdi.
Bu kitap, ahlâkı ezberlenmiş doğrulardan çıkarıp düşünülmüş bir yaşam biçimine dönüştürüyor. İnancı olan ya da olmayan herkes için rahatsız edici ama geliştirici bir okuma. Çünkü insanı, kendi davranışlarının gerçek sahibi olmaya zorluyor.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.