İlk defa bir agorofobi kitabı okudum. Psikoloji kitapları okumayı seven biri olduğum için kitabı zevkle okudum.
Kitap OKB ve Agorofobi hastası olan Norah'ı konu alıyor. Norah kendimi çok yakın hissettiğim bir karakter oldu. Bu yüzden kitabı okumak benim için oldukça zordu.
Bir sürü saçma takıntım var ve evden çıkmaktan hoşlanmıyorum. Norah'ın ki kadar keskin bir korku duymuyorum ama kitabı okurken "Gelecekte ben de böyle olabilir miyim?" korkusu sardı zihnimi. Şuanki durumum Norah'ınki kadar ciddi değil ama hayatta her şey olabilir. Korkutucu olan da bu...
Neyse...
İnsan farklı psikolojik rahatsızlıklarla alakalı kitaplar okumalı bence. Bu kitabı okumadan önce empati yapamadığım birçok konu vardı. İnsan kendinin ya da çevresindeki insanların yaşamadığı bir şeyi zihninde canlandırmakta zorlanabiliyor. Ama iyi haber! Kitaplar bu durumlar için varlar.
Kitabın konusu:
Agorofobi ve OKB hastası olan Norah hastalığından dolayı evde eğitim görmektedir. Arkadaşları yalnızca annesi ve psikiyatristidir. Bir gün evlerinin hemen yanındaki eve birileri tanışır. Camdan komşularını izleyen Norah yeni gelen komşusuna yakalanır. Luke, Norah'ın kendisine el salladığını sanarak ona selam vermek için tanışmaya gider. Bu aksilik Norah'ın hayal bile edemeyeceği bir yere evrilir. Çünkü Norah'ın monoton hayatına sürpriz bir isim eklenmiştir.
Finali hakkında(spoilersız)
Aceleyle bitirilmiş bir finaldi. Güzel bitirilseydi 10 puan verebileceğim bir kitaptı. En azından 50 sayfacık daha olsaydı her şey yerli yerine otururdu. Son sayfalardaki olaylar öyle ani yaşandı ki neye uğradığımı şaşırdım. Kitap bittiğindeyse hayal kırıklığıyla baş başa kaldım. Bu kadar zevkle okuduğum bir kitabın böyle bitmesi üzücüydü.
Yazarla ilgili:
Kitabı okurken herkesin yaptığı gibi kitabın sayfa sayısına göz gezdirmek için en arkaya baktım. Genelde bu davranışım yüzünden spoiler yerim ama bu sefer beni üzecek başka bir şeyle karşılaştım. Yazar ne yazık ki 2020 yılında hayatını kaybetmiş. Hem de kanser (OKB hastalarının en büyük düşmanı) sebebiyle. Bu bilgiyi öğrenince kitabın içinde yaptığı bazı şakalar beni hem üzdü hem de korkuttu. Beni yargılamayın sağlık anksiyetesi zor iş.
Ve teşekkürler kısmındaki "Beni iyileştirdiği için profesöre teşekkür ediyorum" yazısı... Kahroldum, mahvoldum, bittim.
·
101 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel bir inceleme 👏🏻 psikoloji kitaplalarını çok okumadığımdan dolayı (nedenini ben de bilmiyorum ) bu tarz kitaplardan uzağım ama doğrusu incelemenden sonra okumak istediğimi fark ettim gerçi bu agorofobi bir kitapmış belki de kendimde bir şeyler bulmakla beraber çevremde böyle insanlar varsa onlara karşı daha iyi empati kurabilmem için okumam gerekiyordur 🙃
Larim
Gönderi Sahibi
Bu kitabı kesin okumalısın diyemem ama psikoloji kitaplarına kesinlikle şans vermelisin 🙏🏻
