Amelie Cordonnier, bir komşusu tarafından çocuklarına kötü davrandığı gerekçesiyle Çocuk Koruma Birimi’ne şikayet ediliyor. İncelemeye alındığını şaka olabileceğini düşündüğü bir mektupla öğreniyor. Tetikte bu olaydan yola çıkarak yazılan otobiyografik bir roman.
Hikayeyi iki bölüme ayırabiliriz. İlk bölümde mektubu almaları, ailenin yaşadığı panik, sosyal hizmetlerle görüşme gerçekçi bir düzlemde anlatılıyor. İyi ebeveynlik nasıl kanıtlanır, başkası bizi gözetlerken daha iyi ebeveynler mi oluyoruz vb. sorularla ilerliyor hikaye. İkinci bölümde olaylar acayipleşiyor. Ailenin yaşadığı korkular, gözetlenme, devletin mahrem alana sızması gerçeklik sivriltilerek irdeleniyor. 1984’e de sık sık değiniyor yazar, distopik bir gözetlenme yaşanıyor.
Çok ilginç bir konu, merakla okunuyor. Gerginlik hissi okura çok iyi aktarılmış. Kitabın değindiği meseleleri, bende yaptığı çağrışımları, zihnimi meşgul etmesini de sevdim. Ancak şunu da düşündüm: bu bir temize çıkma metni mi, manipüle mi ediliyorum? Bir de yazar ‘bu bir özkurmaca değil, dirikesim olacak.’ yazmış girişte. Sonrasında editörünün kendisiyle ilgili bir sözüne yer vermiş: Amelie Cordonnier içinde kapkaranlık bir yazar barındıran aydınlık bir kadındır. Tetikte’de aydınlık kadını gördüm ama karanlık yazarı aradım. Bu küçük eleştirim yanlış anlaşılmasın Tetikte’yi iyi ki okudum. Artısıyla eksisiyle üzerine konuşmaya değer bir kitap, es geçmeyin. Tetikte’yi bana @ahmetosimsek hediye etmişti, bir süre bu kitabı çekiştireceğiz.
·
120 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.