seri bitti ama içimde yaşamaya devam edecek :)
Selamlar, bugün size göz bebeğim, yuvam, her şeyim olan o serinin son kitabının incelemesiyle geldim.. o kadar duygulu ve gururlu bi anne gibi hissediyorum ki şu an.. ne desem az kalır sanki. Kitapla bir türlü vedalaşamadım, o son sayfalara gelmemek için çok direttim, araya bir sürü kitap koyup okudum ama maalesef sürecin sonuna geldik. Nil’de kendimi buldum ben, her anlamda. Kitap, evren, karakterlerin arasındaki ilişki de yuvamda gibi hissettirdi. Nil de Pamir de aramızda dolaşıyormuş, gerçekte varlarmış gibi hissettim hep. Bu kitaba layık bir inceleme yazamayacağım diye de korkuyorum ama umarım seversinn ve okuman için fikir sahibi edebilirim seni :)
Açıkçası yıllar sonra çıkması nedeniyle kitaba başlarken aklımda soru işaretleri vardı, besa değişti, büyüdü, aradan o kadar zaman geçti.. ilk iki kitapta aldığım hissiyatı alamayacağım diye çok korkmuştum ama şükür ki öyle olmadı. Yıllar besa’nın kalemini değiştirmemiş, aynı evren, aynı hissiyat ama yaşanmışlıklar fazla. İkinci kitap ile bunun arasında on yıl var kitap evreninde, bu kadarına gerek var mıydı bilemedim, daha kısa olsa da olurdu sanki ama rahatsız etmedi asla. İlk seksen sayfa boyunca karakterler biraz huysuz, çirkef ve değişmiş gibi gelmişti, başta bunu sevmedim ama on yıl önce hayatınızda olan insanları yıllar sonra görseniz muhtemelen sizin de tepkiniz aynı olur .p yani hemen can ciğer olamaz kimse, empati yapınca dedim haklılar böyle davranmakta.
Pamir’in ağzından okuduğumuz bazı bölümler vardı, küçük bir çocukken bile Nil hakkında neler düşündüğünü güzelce okuduk ve ben bunu çok sevdimm, içim sıcacık oldu resmen okurken. Nil’in yaşadığı bazı olaylar çok tekrara düşmüş gibiydi, yani sürekli hafızasını kaybetmesinden bahsediyorum. Yıllar boyunca bunu yaşamış ve çok çıkmazda hissettirdi.
Pamir’in her an onun yanında olmasını ve artık nihayet hepimizin beklediği gibi mutlu sona ulaşmalarını da seven taraftayımm. Ama kitap yarım kalmışlık hissi verdi bana biraz, mesela o kadar şey oldu tam mutlu oldular dedik olay bir sonuca bağlanıp kitap bitti.. o sondaki hallerini okumak isterdim ben. Nisan ve Nil’in yeniden görüşmeye başlamalarına ben çok sevindim ya.. ikilinin dostluğunu çok seviyorumm
Nil’i hayat dolu ve siyahlarından sıyrılmış bir şekilde görmek beni de mutlu etti. Yıllardır üzüntüsünü, iç sesini her şeyini okuduğumuz Nil artık mutlu ve bunu çokça hak ediyordu.. artık seriyle beraber biz de tamamlandık, iyi ki yıllar sonra da olsa çıkmış kitap .p
Gerisi Besa dili ve edebiyatı zaten, kitap çok derin, betimlemeler tam yerinde ve olması gerektiği gibi.. bayıldım yani. Besa yemek tarifi yazsa aynı heyecanla okurum orası ayrı ama qbjbzbq yani aklınızda acaba okusam mı diye soru işaretleri varsa onları bir kenara koy ve siyah kuğu’nun hikayesini, Nil’in hikayesini tamamla :) asla pişman olmazsın. İyi okumalaar
·
368 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bişey sorabilir miyim spoilersa da çok okeyim şuanda...yaklaşık 160'lardayim kitapta ve sürekli pamirin nile beni yaptığım yüzünden affetmeyeceksin dimi dediği bir konu var Pamir ne yaptı 🫠
nil
Gönderi Sahibi
tabikii 💓 ya pek hatirlamiyorum tam nedenini.. ama pamir, en başından beri nil'in hayatindaki herseyi biliyordu ya. ve güya nil'i korumak icin bunlari ona anlatmamisti. ve nil'in yasadigi o enstitü olaylari da pamir gerçeği soylemedigi icin yasaniyordu bir nevi. her seyi bilip sustu yani pamir. ve beni affetmeyeceksin diyor o yüzden.. nil karsisina geçip bana yalan soyledin dogrulari anlatmadin der diye korkusu 😔
