Bu kitabı okuduğumda bebeğim doğmamıştı. Ben yavaş yavaş bir fikir sahibi olmak için okumuştum. Oğlum 1 yaşında ve geçen gün kitap elime geçince altını çizdiğim yerlere bakmaya karar verdim. Bir kahve yapıp incelemeye başlayınca artık konuyla ilgili de az çok fikrim olduğu için bazı yerleri mantıklı gelmedi ve kafama takıldı. Böyle sayfalardan birinin resmini çekip çocuk psikologu olan arkadaşıma attım. O da bana Ahmet Güneş’i okumamı önerdi. Bazı noktalarda bilimden uzak popüler kültüre yakın bir duruş sergilediğini anlattı. Kitabı hemen kütüphanemizden kaldırdım ve buraya da bu anektodu bırakıyorum ki diğer ebeveynlerde görsünler ve vakit kaybetmesinler diye. Kitap yargılamayı sevmiyorum ama söz konusu çocuklarımızsa doğru bilgi bizler için çok çok daha önemli.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.