Bu kitap yıllardır kitaplığımda duruyordu; nedense bir türlü başlayamadım. Başladığımda ise iki gün yetti.
Zekâya her zaman hayran olmuşumdur. Aynı zamanda ondan çekinirim de. Çünkü zekâ, hayranlık uyandırdığı kadar ürkütücü de olabilir. Bu romandaki zekâ tam olarak böyleydi: soğuk, hesapçı ve rahatsız edici. Hasan Sabbah, tarihte de üstün zekâsıyla anılan bir figürdür. Ancak zekânın kendisi kadar, nerede ve ne için kullanıldığı da belirleyicidir. Yol tam da burada ayrılır.
Nasıl bir akıldır ki, haşhaş kullanarak insanlara cenneti gösterdiğine inandırır ve söylenen her şeyi yapacak, eli kanlı fedailer yaratmayı planlar? Kitleleri idare etmek için dinî, siyaseti, ahlakı, vatanı, milleti, kadını—kısacası insanın kutsal saydığı ne varsa—birer araç hâline getirip her şeyi istenilen düzene sokmak nasıl bir şeydir?
Roman, Hasan Sabbah’ın ağzından anlatılırken tarihsel gerçeklere mümkün olduğunca yaslanmaya çalışıyor. Bu tercih, anlatıyı hem inandırıcı hem de daha sarsıcı kılıyor. Akıcı ve sürükleyici bir kurguya sahip; okuru zihinsel olarak rahat bırakmayan bir metin.
Belki de asıl ürkütücü olan, bu zekânın bir masal değil, tarihin içinden çıkmış olmasıdır.
Vladimir Bartol
Vladimir Bartol
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.