Yalnız kitabı, yazardan okuduğum ikinci kitap. Bana canım Melek Abla hediye etmişti, severek okudum, çok teşekkür ediyorum tekrar.
Yeni yazarları okumak konusunda biraz çekimserim aslında, bu tavrım gerçekten okunması gereken, sağlam kalemleri kaşfetmeme de engel olabiliyor bir yerde. Zeynep Kaçar da bu yazarlardan biri. Adı da kendi de Melek kadın, "Mervecim, okumadıysan mutlaka okumalısın," deyince, gerekeni yaptım elbette.
Feray şarkı söylemeyi çok seven, hayalleri olan, genç, güzel bir kadın. Hayatının en önemli gecesinde, sahneye çıktığı gece bir elektrik çarpmasıyla bütün hayatı, hayalleri, geleceği değişiverir. Hayat çok garip sevgili Feray.
Yazar bu kitabında, Feray'ın hayatı üzerinden, güzel ülkemin kanayan yaralarından birini anlatıyor. Muhteşem bir kurgu, demeyi çok isterdim ama ne yazık ki gerçeğin ta kendisi bu hikaye.
Feray, elektrik çarpınca gözünü hastanede açar, arkadaşları o sırada sahnede şarkısını o olmadan söylemiş, guruptan kimse Feray'ı merak bile etmemiş; Feray buna çok kırılıyor. Fakat o gece, hastanede doktor Veli'ye aşık olur. Nereden bilsindi hayatının aşkı değil kabusu olacağını. Ailesinin itirazlarına rağmen Feray ve Veli evlenirler. Veli, bir cemaatin içine karışır. Doktorluğu bırakıp mürit olur, insanlara muskalarla şifa dağıtmaya başlar. Bu sırada Feray'a ne mi oldu? Çocuğuna bakması bahanesiyle yıllarca eve hapsedildi, hayalleri ertelendi, sokağa çıkması yasaklandı ve en sonunda kızından ayrıldı, kızı ona düşman olarak başkası tarafından büyütüldü ve cemaat hocalarından birine nikahlandı. Bu eziyet on dört yıl sürdü. Ve Feray birgün cinnet geçirdi.
Ne dersiniz, sizce adalet yerini bulmuş mudur ya da on dört yıl geciken adalet, adalet midir?
.
.
.
Okurken sinir krizleri geçirildi, içim kanayarak ama çok severek okundu, öyleyse Gök Hanım tavsiyesi olsundu
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.