Büyük Umutlar mı?Alıntı
Büyük umutları kimler kurar acaba? Sadece küçük umutları olanlar mı? Yoksa hiç bir umuda ulaşamayacak olanlar son bir şans diye bir "büyük umutun" eşiğine sığınırlar mı? Doğrusu bunu bilemiyorum. Belki de ikisi de olabilir, belki de hiç biri değil bu soruların cevabı. Ama "umut" olmadan yaşamanın anlamsız olduğu bir gerçek. En azından her gece yattığımızda, yarın sabah uyanma umuduyla yatarız. Sanırım şu ana kadar gerçekleşen en daimi ve doğru umudumuz da bu olsa gerek.
Büyük umutlar mı edinmek lazım yoksa "doğru umutlar" mı edinmek lazım? Belki ilk çözümlenmesi gereken sorun bu. Doğru umudu doğru zaman ve şartlarda edinirse insanın büyük bir hayal kırıklığı yaşama ihtimali düşük olur. Haklısınız ve diyeceksiniz ki zaten bu doğru şartlara sahip olduğumuzda, edindiğimiz bu "şey"e umut dememize gerek yok. Umut en olmadık an ve olmadık şartlarda sahip olmak istediğimiz "şey", "duygudur". Doğru... Ama "umut" büyüdükçe "hayal kırıklığı" da o kadar büyüyor, bunu da bilmeliyiz. Bırakalım büyük olsun her şey... Zaten bizim "büyük umutlarımız" ve "büyük hayal kırıklıklarımız" dışında neyimiz oldu ki bu zamana kadar.
Kahramanımız "Pip", "İlk defa benim umutlarım birilerinin işine yaramıştır" der bir yerlerde. Bu da en büyük umutların hayal kırıklıklarından kendine bulduğu güzel bir teselli cümlesi. Benim umutlarım bana yaramadı ama muhakkak birilerine yarar, yaramıştır demek... Aslında bir yenilginin kabulü olduğu gibi, bir kendini mutlu edebilme gayretinin de izahı bu cümle. Hayaller ve umutlar olmadan olmuyor gibi, bir de bunların hep bizi yarı yolda bırakma gerçekliğini de bilme acısı...
Büyük umutlarının peşinden koşan kahramanımızın etrafındaki tüm kişi ve olayların, nasıl bir talihsizlikler ve zorunluluklar sonucunda bir araya geldiği; kurulan hayal ve umutların çoğu zaman beslendiği kaynak ve olaydan çok farklı bir duruma baktığını müthiş bir olay örgüsü içinde tam bir "Dickens tarzı" ile okumanın zevki.
Ve bu inşa edilen umutlar içinde attığı tohumların karşılığını gören bir gerçeklik... Ne olursa olsun insan kurduğu ve inşa ettiği insani ilişkilerinin içinde ayakta kalabilir veya yıkılabilir. İşte burada ne kadar şeyi inşa veya yıktığımızı düşünmek lazım. Umutlarımızın ve hayallerimizin büyüklüğü ve bize sunulan imkanlar içinde inşa ettiğimiz "küçük şey"lerin sayesinde ayakta kaldığımızı, yıktığımız şeylerin de bizi nasıl bir talihsizlikler girdabına attığını okumak güzel bir tecrübe oldu.
Umutlarımız büyük, hayal kırıklıklarımız küçük kalsın...
··
320 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.