Toplumumuzda gözyaşlarımızı dökebileceğimiz, öfkemizi haykırabileceğimiz, korkularımızın ve sıkıntılarımızın dile getirebileceğimiz ümit çok az yer, acımızı paylaşmak için başımızı koyabileceğimiz çok az omuz var. Bu yüzden çoğumuz duygularımızı bilinçaltımıza gömüyoruz ve şartların bize zorla benimsettiği hayatı yaşıyoruz.