Post-modernizmin değerleri birer birer çözdüğü ve kapitalizmin durmaksızın devinimine devam ettiği verimlilik-hızlılık çağında bicare ben'in suruklenmesinin hikayesinin kısa ve etkili bölümlerle ele alınışını izliyoruz. Foucault'un disiplin toplumundan performatif topluma geçiş ve "sürekli güncellenen", acele edip gerisinde kalmamamız gereken bir dünyada yorgunluk toplumuna evriliyoruz diyor Han. Bahse konu performatif toplumun ben'in elinden negativite hakkını almış olduğunu, devamlı olarak "kendini keşfetme, en iyi potansiyeli ortaya çıkarma" baskısının pozitivite kılıfına sarılmış olarak reçete edildiğini ve bu iki durumla birlikte ben'in artık kaçacak yeri olmadığı için apati içinde "yorgun" düştüğünü görüyoruz. Sizce de çok yorulmadık mı ? Evet, biraz durup dinlenmeye ihtiyacımız var.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.