Ben ne okudum az önce?Bana düşüncelerimi toparlamam için 1 dakika verin,kitap çok ters köşe yaptı da biraz çarptı beni sanırsam...
Kitabın biraz özetini geçeyim:
Ahmet Arslan adlı karakterimiz dokunma fobisi olan(araştırdığıma göre buna haphephobia deniliyormuş) insan kalabalığından uzaklaşmak amacıyla gelip yerleştiği çok bilinmeyen bir kasabada sakin bir hayat süren ve bu hayatını kitapları üzerine kuran emekli bir inşaat mühendisidir.
Neden kitaplar?Çünkü ona göre insanları anlamak için en kısa ve en faydalı yol kitaplardan geçmektedir.(Bu kısmına katılıyorum :))
Bir gün bu sakin kasabada beklenmedik bir cinayet işlenir.Öldürülen kişi ise Ahmet Bey’in konuştuğu 5 parmağı geçmeyecek kişilerden biri olan Arzu Kahraman...
Sonrasında cinayet olayını soruşturmak için kasabaya gelen gazeteci kızımız daha çok haber toplayabilmek için Ahmet Bey’in kapısını çalar ve o kapının açılmasıyla Ahmet Bey’in hayatındaki düzende birtakım değişiklikler başlayacaktır.
Önceleri cinayetle alakalı soru cevap şeklinde başlanan sohbet sonrasında çok derin bir hikayenin gün yüzüne çıkmasına yol açacaktır...Ahmet Bey’in ağzından:KARDEŞİMİN HİKAYESİ
Şimdi de kitap hakkında biraz yorum yapayım(bu kısmı kitabı okuduktan sonra okumanızı tavsiye ediyorum,küçük spoilerler içerebilir,bilginize):
Normalde ikiz kardeşlerin olduğu herhangi bir kitap veya filmde yer değiştirmedir,suçluyu yanlış kişi sanmadır...çok beklendik şeylerdir ama bu kitabın gidişatında nedense tahmin edemedim ve Arzu’nun katili de ne bileyim pek tatmin etmedi beni ama zaten Ahmet ve Mehmet’in olayı bu kitabın temelini oluşturduğu için beni pek rahatsız etmedi.
(Çok da spoiler olmadı bence :))
Zülfü Livaneli’den okuduğum 2. kitap oldu.Ama tabi ki Serenad’ı daha çok beğenmiştim.
Bakalım sıradaki kitabımızda bizi ne gibi maceralar bekliyor,o zamana kadar sizlere iyi okumalar...
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.