Kitap kapağı gibi gerçekten pembe bir aile bağını anlatıyor; tatlı mı tatlı, güzel mi güzel bir kurguya sahipti. Ara ara kendimi gülümsemekten, “Yok artık ya!” demekten alıkoyamadım. Hatta kitaba notlar almışım; çünkü ara ara beni kahkaha attırdı.
Karakterimiz Halil Bey bir aile babası. Babasını kaybettikten sonra, sünger müzesini ayakta tutmak için oraya gidip geliyor. Aslında amacı babasından kalan yadigârı yaşatmak. Büyük bir kazancı yok ama hayatının bir parçası orası. Eşi Duygu Hanım ise başarılı bir doktor; kariyerinde oldukça yükselişte. Bodrum’da yaşamaktadırlar. Halil karakterimiz bu durumu çok seviyor ve oranın yaşam tarzını benimsemiş. Bir gün Duygu’ya gelen iş teklifi ile İstanbul’a taşınmak zorunda kalıyorlar. Duygu Hanım, Halil’i nasıl ikna edeceğini düşünürken, Halil eşini o kadar çok seviyor ki… Hatta bu sevgi, sevginin de ötesinde bir şeydi. Böylece kendilerini İstanbul’da buluyorlar.
Asıl macera burada başlıyor. Yeni taşındıkları mahallede Şenay ve Ela adında komşuları var. İlk başlarda Şenay’la hemen kaynaşamıyorlar. Halil, Şenay’ın gizli işler çevirdiğini düşünüp dedektifliğe soyunuyor. Burada Halil öyle eğlenceliydi ki beni kahkahaya boğdu! Ela ise tam tersi, çok enerjik ve eğlenceli bir karakterdi. Hele Halil ile Ela’nın botoks yaptırmaya gitmeleri yok mu! Yemin ederim kahkahadan yerlere yattım. “Siz nasıl bir ikili oldunuz böyle?” dedim resmen. Sonradan Halil Bey’le dostlukları gelişiyor ve o arkadaşlık beni ayrıca mutlu etti. Hatta kıskandım bile. Halil erkek bir karakter olsa da, “Böyle biri arkadaşım olsa keşke,” dedim. Ne kadar iyi kalpli, temiz, iyi bir aile babası ve eşti! Anlat anlat bitiremem.
Bir de Soner karakteri vardı. Duygu’nun çalıştığı hastanede, egolu ve sevimsiz biriydi. Hatta neredeyse Duygu’dan hoşlanacak, Halil ve Duygu’nun arasına girmeye çalışacak gibi oldu. Bu beni biraz kızdırdı. Neyse ki Duygu, Halil’i o kadar çok seviyordu ki asla buna fırsat vermedi.
Tabii ki bu güzel ailemizin Yaz ve Naz adında iki güzel kızı var. Bu iki kız babalarına "anne" diyor; çünkü Halil Bey her şeyleriyle ilgileniyor. Duygu'nun yoğun temposu yüzünden çocukların tüm ihtiyaçlarını Halil karşılıyor. Daha sonra Halil, Şenay ile güzel bir iş yapacak ve kendini işe yaramış hissedecek. Zaten bence çoktan işe yarıyordu; çünkü o olmazsa bu aile ayakta kalamazdı. Ama kitap öyle bir yerde bitti ki... Halil Bey'in zekâsına ve üstün ev beyi olmasına güvenerek hiç tereddüt etmeden "O kesinlikle halledecek!" dedim. Son sayfayı kapattığımda içimde güven, huzur ve sıcaklık vardı. Kitabın vermek istediği mesajlar çok güzeldi. Haberlerde gördüğümüz şiddetli aile geçimsizliklerini, çevremizde duyduğumuz kötü örnekleri düşündüğümde, bu kitap bana o kadar sıcacık geldi ki... Gerçekten anlatamam. Çok tatlı bir kitaptı. Okuyun, kalbiniz yumuşacık olacak. Hani bu kadar iyi bir insan, bu kadar iyi bir eş... Enfesti ya!
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.