Bir günde bitirdiğim, finalinde gözlerimin dolmasına engel olamadığım bir eserdi.
Ayfer Tunç’un kalemini hep sevmişimdir; karakterlerin psikolojisini bu kadar derin, bu kadar sahici ve sarsıcı bir biçimde yansıtabilmesi beni her defasında hayrete düşürüyor. Aziz Bey Hadisesi’nde de bu ustalığı fazlasıyla hissettim. Aziz Bey’in hikâyesinde tanıdık, insanın içine işleyen bir şeyler var; sanki hepimizin hayatından bir parça saklı satır aralarında.
Eserin başlangıcı aslında sonla açılıyor. -sona ne götürdü diye düşünürken kendinizi Aziz Bey’in hikâyesine kapılmış buluyorsunuz.
Vuslat karakteri beni en çok hüzünlendiren isim oldu. Sessizliğiyle, varlığıyla ve yokluğuyla iç acıtıyor.
Bu öyküyü Ayfer Tunç kalemini seven herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Keyifli okumalar
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.