Claire Keegan ile İrlanda Edebiyatı'na kaldığım yerden devam ediyorum. Normalde yorumlarımı eleştiriyle başlatmayı pek tercih etmem ama bu kitapta, sanki anlatılmak istenip de anlatılamayan bir şeyler varmış gibi hissettim. Yazarın hikâyeyi neden bu kadar kısa tuttuğunu da açıkçası kestiremedim. Yine de, tek oturuşta okuyup bitirdiğim ve keyif aldığım bir kitap oldu.
Gelelim kitaba…
Hikâye, ailesinin maddi zorluklar nedeniyle kısa bir süreliğine başka bir aileye emanet ettiği küçük bir kızın gözünden anlatılıyor. Kendi ailesinde göremediği sevgi ve ilgiyi, Kinsella çiftiyle geçirdiği kısa zamanda tatma fırsatı bulan bu isimsiz kızın duygularına ve yaşadıklarına tanıklık ediyoruz hikaye boyunca.
Keegan’ın sade ama derinlikli dili, küçük bir çocuğun gözünden dünyayı görmemizi sağlıyor. Hikâyede çok fazla olay yok belki ama kelimelerin arasına saklanmış duygular bir hayli yoğun. Özellikle kız çocuğunun zamanla Kinsella çiftine duyduğu güvenin ve aidiyet hissinin gelişimini okumak oldukça keyifliydi.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.