Mutlu
@mutlunotlar
Instagram hesabım;
instagram.com/mutlunotlar
146 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Yeni yıla Macar Edebiyatı'nın klasiklerinden "Pâl Sokağı Çocukları" ile güzel bir başlangıç yaptım. Bu sene güzel bir okuma süreci yaşamayı umuyor ve hemen bu güzel kitabın yorumuna geçiyorum.
Çoğu ülkede beğeniyle okunan bir çocuk kitabı olsa da, bence biz büyüklerin de oldukça severek okuyacağı bir kitap yazmış Ferenc Molnár. Pâl Sokağı Çocukları olarak bilinen bir grup çocuğun, "arsa" adını verdikleri oyun alanlarını Kızıl Gömlekliler adlı başka bir çocuk grubundan korumaya çalıştığı bir hikaye temelinde kurgulanmış kitap. Yani kısacası çocukların oynadığı bir savaş oyunu anlatılıyor bizlere. İçerisinde sıkça askeri temaların yer alması, çocukların hiyerarşik bir ordu düzeninde rütbelere sahip olması ve arsayı adeta vatan toprağı olarak görüp canla başla savunmaları bu savaşın gerçek bir savaştan farksız olduğunu hissettiriyor biz okuyuculara.
Her savaşın bir kahramanı olacağını düşünürsek, bu hikayenin de kahramanı er olmasına rağmen cesareti, kararlılığı ve fedakarlığıyla ön plana çıkan Nemecsek adlı küçük bir çocuk oluyor. Hasta olmasına rağmen savaşa katılıp savaşın kaderini değiştiren ve Pâl Sokağı çocuklarının zafer kazanmasını sağlayan Nemecsek, beni de oldukça etkileyen ve biraz da üzen bir karakter oldu maalesef.
Tabi tüm bu ordunun komutanı, zeki ve cesur Boka'yı da unutmamak gerek. Savaşın bile bir onuru olduğunu bize gösteren, hak etmediği hiçbir galibiyeti üzerine almayan, en kritik anlarda zekasıyla stratejik hamleler yapabilen ve çoğu kişinin peşinden sorgusuz sualsiz gideceği bir komutan o.
Kitabı okuduktan sonra ilk düşündüğüm şey, hikayenin bir çocuk için biraz ağır olduğuydu. Kitabı bitirdikten sonra ben bile bu kadar etkilendiysem, bir çocuk kim bilir ne kadar etkilenir diye endişelendim. Yetişkinler için yazılmış bir roman olsaydı gönül
Reklam
Bu seferki hikaye beni hiç etkilemedi maalesef. Hani böyle yılbaşı zamanı sırf vakit geçsin diye izlenen filmler vardır ya, bu onlardan da kötü bir hikayeydi bana kalırsa. Sırf şu kitap kapağının hatrına okudum. Konusunu bile anlatasım yok, o derece zorla bitirdim. Yine de (yani bir yine de olmak zorunda zira o zaman neden okudum ki?) beni reading slump'tan çıkarmaya yaradı. Seneye bu zamanlar görüşmek üzere Debbie deyip adam akıllı romanlarla yeni yılda bomba gibi geliyorum dermişim (gelemedi olması çok muhtemel).
Nobel'i aldıktan sonra ülkemizde de çokça okunulan yazarlardan birisi oldu Annie Ernaux. Benim de uzun zamandır tanışmak istediğim ve dilini merak ettiğim bir yazardı. Eserlerini de kronolojik olarak okumak ve edebi kişiliğini yıllar içerisinde nasıl şekillendirdiğini görmek ve anlamak istedim. Bu nedenle ilk olarak okumaya "Boş Dolaplar"dan başladım.
Kitap,yazarın dilini ve tarzını anlamam açısından çok yardımcı oldu. Birinci kişi ağzından yazılan bu eserde, karakterin iç hesaplaşmasını biz okuyuculara cesurca yapması hoşuma gitti. Konumuz genel olarak bir sınıf çatışması etrafında şekilleniyor. Eğitimsiz bir aileden gelen Denise'in, kendini işçi sınıfından ayırmak, onlara ait olmadığını göstermek için verdiği mücadeleyi okuyoruz. Okul hayatıyla tanıştığı burjuva çevresi ve buna öykünmesiyle başlayan süreç, Denise'in bir kadın olarak kendi yolunu çizmeye çalışmasıyla devam ediyor. Fakat kendisini kürtaj masasında bulması, onun gözünden bu yolun sonunun bir başarıdan ziyade utanca, öfkeye ve hayal kırıklığına çıktığını gösteriyor.
Yazarın diğer kitaplarını da oldukça merak ediyorum. Özellikle oto-sosyobiyografi yazınına katkısının ne şekilde olduğunu anlamak için okumalarıma kronolojik olarak devam etmeyi planlıyorum. Bakalım diğer kitaplarda beni neler bekliyor?
