Yeni yıla Macar Edebiyatı'nın klasiklerinden "Pâl Sokağı Çocukları" ile güzel bir başlangıç yaptım. Bu sene güzel bir okuma süreci yaşamayı umuyor ve hemen bu güzel kitabın yorumuna geçiyorum.
Çoğu ülkede beğeniyle okunan bir çocuk kitabı olsa da, bence biz büyüklerin de oldukça severek okuyacağı bir kitap yazmış Ferenc Molnár. Pâl Sokağı Çocukları olarak bilinen bir grup çocuğun, "arsa" adını verdikleri oyun alanlarını Kızıl Gömlekliler adlı başka bir çocuk grubundan korumaya çalıştığı bir hikaye temelinde kurgulanmış kitap. Yani kısacası çocukların oynadığı bir savaş oyunu anlatılıyor bizlere. İçerisinde sıkça askeri temaların yer alması, çocukların hiyerarşik bir ordu düzeninde rütbelere sahip olması ve arsayı adeta vatan toprağı olarak görüp canla başla savunmaları bu savaşın gerçek bir savaştan farksız olduğunu hissettiriyor biz okuyuculara.
Her savaşın bir kahramanı olacağını düşünürsek, bu hikayenin de kahramanı er olmasına rağmen cesareti, kararlılığı ve fedakarlığıyla ön plana çıkan Nemecsek adlı küçük bir çocuk oluyor. Hasta olmasına rağmen savaşa katılıp savaşın kaderini değiştiren ve Pâl Sokağı çocuklarının zafer kazanmasını sağlayan Nemecsek, beni de oldukça etkileyen ve biraz da üzen bir karakter oldu maalesef.
Tabi tüm bu ordunun komutanı, zeki ve cesur Boka'yı da unutmamak gerek. Savaşın bile bir onuru olduğunu bize gösteren, hak etmediği hiçbir galibiyeti üzerine almayan, en kritik anlarda zekasıyla stratejik hamleler yapabilen ve çoğu kişinin peşinden sorgusuz sualsiz gideceği bir komutan o.
Kitabı okuduktan sonra ilk düşündüğüm şey, hikayenin bir çocuk için biraz ağır olduğuydu. Kitabı bitirdikten sonra ben bile bu kadar etkilendiysem, bir çocuk kim bilir ne kadar etkilenir diye endişelendim. Yetişkinler için yazılmış bir roman olsaydı gönül
·
29 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.