Kitabın farklı bir başlangıç kurgusu var. Asyalı bir ailenin intihar eden küçük kızı ve ne yazık ki bu intihar onun arabası vesilesiyle gerçekleşen Amerikanın tipik bir altın çocuğu. Mahvolan, hayatı tümden değişen abla Helen ın ve yine mahvolan ama bunu saklamak için elinden geleni yapmaya çalışan Grant ın talihsiz kaderlerinin ve aşk çırpınışlarının hikayesi kendileri.
Kitabın başlarında Helen i pek sevemedim zira kendisi yaşadıklarından ve ailesinden ötürü tam bir soğuk hava deposu gibiydi. Dolayısıyla da Helenden ötürü kitabın ilk kısımları biraz yavaş ve sinir bozucuydu. Ama sonrasında kitap bir açılıyor, pir açılıyor çünkü Helen artık hissetmeye ve yumuşamaya başlıyor. Hatta yetişkin içerik sahneler biraz fazla bile açılmış olabilir, o kadarına da hiç gerek yoktu.
Yazar aslında bir film senaristi/yönetmeni hatta bu kitabını da 
Emily Henry nin bir kitabını filmleştirirken boş bulduğu anlarda yazmış. Tarzını ve kalemimi sevdim, 
Tatilde Tanıştığımız İnsanlar filmini izlemeyi de sabırsızlıkla bekliyorum.
Neyse, Grant kahrolası Shepard çok çok tatlıydı, insan cinsinin biraz kırık dökük ama en tatlısı olan golden retrieverıydı kendileri. İkiliyi çok sevdim, aşklarının oluşmaya başladığı anları ve birbirlerinden vazgeçememelerini çok hissettim. Ama Grantı çok ama çok sevdiğim kesin.
Kitapla ilgili sevmediğim tek şey; konuşma geçişlerinin belirsizliğiydi. Helen mi anlatıyor?, Grant mı anlatıyor? biraz karışık ve anlaşılmaz bir düzende.
Kitap muhteşem bir yapıt değildi belki ama ben okurken çok keyif aldım ve okuduğuma da çok memnunum.
Yılı güzel ve anlamlı bir kitapla katabildiğim için ise çok mutluyum.
Herşeyin çok daha güzel ve özel olduğu yeni bir senede görüşmek üzere sayın herkesler.:)
Emily Henry nin bir kitabını filmleştirirken boş bulduğu anlarda yazmış. Tarzını ve kalemimi sevdim, Tatilde Tanıştığımız İnsanlar filmini izlemeyi de sabırsızlıkla bekliyorum.
Neyse, Grant kahrolası Shepard çok çok tatlıydı, insan cinsinin biraz kırık dökük ama en tatlısı olan golden retrieverıydı kendileri. İkiliyi çok sevdim, aşklarının oluşmaya başladığı anları ve birbirlerinden vazgeçememelerini çok hissettim. Ama Grantı çok ama çok sevdiğim kesin.
Kitapla ilgili sevmediğim tek şey; konuşma geçişlerinin belirsizliğiydi. Helen mi anlatıyor?, Grant mı anlatıyor? biraz karışık ve anlaşılmaz bir düzende.
Kitap muhteşem bir yapıt değildi belki ama ben okurken çok keyif aldım ve okuduğuma da çok memnunum.
Yılı güzel ve anlamlı bir kitapla katabildiğim için ise çok mutluyum.
Herşeyin çok daha güzel ve özel olduğu yeni bir senede görüşmek üzere sayın herkesler.:)
·
366 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.