Kinyas ve Kayra
Rahatsız edici. Depresif. Aşırı gerçek ve etkileyici. Nihilist iki arkadaşın felsefî yolculuğu. Hakan Günday’dan okuduğum ilk kitap. Kitabın yazıldığı yaşlarda okuduğumu da düşünürsem; kalemi, zekâsı ve kurgusu kesinlikle muazzam. Türk yeraltı edebiyatının kült eserlerinden biri.
Türü içerisinde çok başarılı bulduğum için kimseye tavsiye etmiyorum, edemiyorum. Çünkü herhangi bir olumsuz ruh hâlinin tetikleyicisi olabilecek bir potansiyele sahip olduğunun farkındayım. Bana göre bu kitabı okuyacak kişi; düşüncelerini makul bir zemine oturtmuşsa, depresyon geçmişi yoksa, etkilenmeye müsait bir mizaca sahip değilse ve kendinden eminse, okuyup okumamaya kendisi -kendini tartarak- karar vermeli.
Okurken Kinyas ve Kayra’nın Afrika’da başlayan yolculuklarının o kasvetli havasını soluyor, “özgürlük” ve “amaçsızlık amacı”na ulaşma çabalarını hem felsefî hem de psikolojik açıdan takip etmeye çalışıyoruz. Çalışıyoruz diyorum, çünkü karakterler ne kadar karanlık olursa olsun, öyle akıcı ve zekice bir dille yazılmış ki istemeden empati kuruyorsun. Sistem eleştirilerinden zihin kandırmacalarına, bağımlılıklardan özgürlüğe uzanan bu yolda; en dipten en zirveye savrulan hayatları okuyor, sorguluyoruz. Genel olarak "iyi ki Allah'a inanıyorum" deyip şükrettiğim çok fazla yer oldu.
Metaforlarla dolu bir roman olduğu için ilerleyen zamanlarda tekrar okunduğunda bambaşka şeyler yakalanabileceğini, çok farklı hisler bırakabileceğini düşünüyorum.
Kitap bitti ama etkisi ne zaman geçer, geçer mi bilmiyorum...
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.