Yılın son kitabına, yeni yılın ilk incelemesi
Altı Harfli Bir Tatlı okuduğum 500. kitap. Okumaya başlamadan önce yemeği tatlıyla bitirir gibi yılı da tatlı bir kitapla noktalarım diye düşünmüştüm ama okudukça anladım ki tatlı yiyip tatlı konuşulmayacak, aksine boğazda düğümlenen tatlılardan söz edilecek.
Tatlı insanın boğazında düğümlenir mi?
Canın acıyorsa, kalbin kırılıyorsa tatlı da acı gelirmiş insana... Bu kitabın bunu çok iyi anlattığını düşünüyorum.
"Benim ağzımın tadını da böyle alıp alıp gitmişlerdi. Oysa ne severdim tatlıyı çocukken. Bütün o tatlar, kalbimi kıran, canımı yakan, içimi sızlatan anılarla silinmişti damağımdan."
s:244
İtiraf edeyim kitaba başlarken bu kadar etkileneceğimi, hikayenin beni bu kadar içine çekeceğini hiç tahmin etmemiştim. Yazarın samimi anlatımı, dili süslemeden aktarması karakterlerin hikayesini okurun gözünde daha etkileyici kılmış. Yazar sanki kendisi bir kenara çekilmiş de "Karakterlerim sizinle dertleşsin." demiş.
Ana karakterleri tanıyalım: Selime Teyze ve Meltem.
Selime Teyze hayal kırıklığına uğramış, evlatlarında umduğunu bulamamış ve izini kaybettirip bir dağ köyüne yerleşmiş yalnız bir kadın.
Meltem, çocukken annesi ve babası tarafından terk edilmiş, babaannesi ve dedesinin yanında büyümüş. Onları da kaybedince kimsesiz kalmış bir kadın.
Bu iki kadının yolları bir köyde kesişiyor.
"Hiçbir karşılaşma tesadüf değildir." denir ya hani. Bu karşılaşma da öyle..."Kimsesiz" ve "Yalnız" ın birbirlerine uzanan elleri...Bu karşılaşma tesadüf olabilir mi?
Durum böyleyken okuyanı ne kadar derinden etkileyeceğini tahmin edebilirsiniz. Selime Teyze Meltem'e anlatır. Anlatmaya ihtiyacı vardır. Meltem onu dinler, anlar. "Yalnız"ı en iyi "Kimsesiz" anlar... Meltem onu dinledikçe bir yandan da kendi denizine dalar.
"İnsan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar." s:117
Hikaye ilerledikçe her bir satır ayrı bir hüzün olup boğaza düğümlenir. Eğer onların hikayelerinde bir yerde kendi anılarınızla küçük de olsa benzerlik varsa daha da yoğun duygular yaşatacağı kesin. Artık karakterlere değil kendi anılarınıza ağlarken bulursunuz kendinizi. Düğümleri çözmenin yolu ağlamaktır belki de...
"Önce tuttum kendimi. Sonra bıraktım, aktı gözyaşlarım. Silmek bile istemedim. Ne kadar uzun zaman olmuş ağlamayalı..." s:131
Şermin Yaşar 'dan okuduğum kitaplar içinde en beğendiğim Altı Harfli Bir Tatlı oldu. Kitabı okumanızı tavsiye ederim kitap dostlarım. Ağzımızın tadının kaçmadığı bir yıl diliyorum.
Eşlik eden kitap dostlarıma da teşekkür ediyorum:)1000Kitap
Altı Harfli Bir Tatlı okuduğum 500. kitap. Okumaya başlamadan önce yemeği tatlıyla bitirir gibi yılı da tatlı bir kitapla noktalarım diye düşünmüştüm ama okudukça anladım ki tatlı yiyip tatlı konuşulmayacak, aksine boğazda düğümlenen tatlılardan söz edilecek.
Tatlı insanın boğazında düğümlenir mi?
Canın acıyorsa, kalbin kırılıyorsa tatlı da acı gelirmiş insana... Bu kitabın bunu çok iyi anlattığını düşünüyorum.
"Benim ağzımın tadını da böyle alıp alıp gitmişlerdi. Oysa ne severdim tatlıyı çocukken. Bütün o tatlar, kalbimi kıran, canımı yakan, içimi sızlatan anılarla silinmişti damağımdan."
s:244
İtiraf edeyim kitaba başlarken bu kadar etkileneceğimi, hikayenin beni bu kadar içine çekeceğini hiç tahmin etmemiştim. Yazarın samimi anlatımı, dili süslemeden aktarması karakterlerin hikayesini okurun gözünde daha etkileyici kılmış. Yazar sanki kendisi bir kenara çekilmiş de "Karakterlerim sizinle dertleşsin." demiş.
Ana karakterleri tanıyalım: Selime Teyze ve Meltem.
Selime Teyze hayal kırıklığına uğramış, evlatlarında umduğunu bulamamış ve izini kaybettirip bir dağ köyüne yerleşmiş yalnız bir kadın.
Meltem, çocukken annesi ve babası tarafından terk edilmiş, babaannesi ve dedesinin yanında büyümüş. Onları da kaybedince kimsesiz kalmış bir kadın.
Bu iki kadının yolları bir köyde kesişiyor.
"Hiçbir karşılaşma tesadüf değildir." denir ya hani. Bu karşılaşma da öyle..."Kimsesiz" ve "Yalnız" ın birbirlerine uzanan elleri...Bu karşılaşma tesadüf olabilir mi?
Durum böyleyken okuyanı ne kadar derinden etkileyeceğini tahmin edebilirsiniz. Selime Teyze Meltem'e anlatır. Anlatmaya ihtiyacı vardır. Meltem onu dinler, anlar. "Yalnız"ı en iyi "Kimsesiz" anlar... Meltem onu dinledikçe bir yandan da kendi denizine dalar.
"İnsan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar." s:117
Hikaye ilerledikçe her bir satır ayrı bir hüzün olup boğaza düğümlenir. Eğer onların hikayelerinde bir yerde kendi anılarınızla küçük de olsa benzerlik varsa daha da yoğun duygular yaşatacağı kesin. Artık karakterlere değil kendi anılarınıza ağlarken bulursunuz kendinizi. Düğümleri çözmenin yolu ağlamaktır belki de...
"Önce tuttum kendimi. Sonra bıraktım, aktı gözyaşlarım. Silmek bile istemedim. Ne kadar uzun zaman olmuş ağlamayalı..." s:131
Şermin Yaşar 'dan okuduğum kitaplar içinde en beğendiğim Altı Harfli Bir Tatlı oldu. Kitabı okumanızı tavsiye ederim kitap dostlarım. Ağzımızın tadının kaçmadığı bir yıl diliyorum.
Eşlik eden kitap dostlarıma da teşekkür ediyorum:)··
6,8bin Gösterim
11 Yorum
"Oysa herkes yalnızdı. Anlattıkları hep bir yalnızın hikâyesiydi. Ama görmüyorlardı bunu."
s:87
"Boğazı düğümlenmek derler ya hani... İnsan anlatamadıkça bir düğüm atılır boğazına. Ve o düğümler birikir, artık çözülemez hale gelir... Bunu ben çok iyi biliyorum."
s:133
Ben inceleme yazacaktım, benden önce davranmışsın ve yine muazzam bir inceleme yapmışsın kuzuumm, senin incelemen üstüne benimki çok şuradan kalacak ama bakalım, yine de belki yazarım , çünkü incelemeyi hak eden kitaplardan biri cidden💙
Canım benim her yorumun benim için çok kıymetli, beğenmene çok sevindim 🥰 Öyle düşünme kuzum incelemeni merakla bekliyor olacağım, kitapla ilgili duyguların kaleminden süzülenler sıradan olamaz💜 Gerçekten güzel ne söylense hak eden kitaplardan ✨📚💜
Reklam
"Düşünün be annecim, biraz da beni düşünün. Ne olacak sanki. Madem bu kadar çok şey düşünüyorsunuz, annenizi düşünemeyecek kadar dolu kafanız, onlardan birini eksiltin de annenizi koyun yerine. Olmaz mı? Olmaz, olmuyor işte..."
s:103
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.