Günlük koşuşturmanın ardından okurken dinleneceğim kitaplardan biriydi sanırım. Kitabın akıcılığını çok sevdim zira bana bir şeyler kattığını da söyleyebilirim. Lakin aklıma takılan küçük bir konu kaldı.. Onun dışında yazarın tel cümlesi kaldı aklımda altını Çizdiklerim ve not ettiklerimin dışında " Mutluluk hikayedeki karakterlerle arkadaş olmaktır." diye . Aslında Seyyah ve Fesleğenin birbiriyle olan muhabbetini çok sevdim.. Lakin Fesleğen yaşına göre oldukça olgun bir hava sezdirdi bana..