El Kızı Orhan Kemal’in ağlayarak yazdığı muhteşem bir kitap. Okurken sinirden ağladım. :)
Kitapta aşırı saf bir gelin, korkunç bir kaynana ve onun yanında hem saf hem korkunç karışımı bir koca var. Kadının kaynanasından çektiği eziyetler, ataerkil düşünceler, toplumun kadınlara bakış açısı, kadına verilen değer gözler önüne serilmiş durumda. “Kadın erkeğin elinin pasıdır.” Gibi ifadeler geçiyor kitapta bu cümleden anlayabilirsiniz atmosferi. Kadın karakterinin başına gelenleri birebir kendim yaşamış gibi hissettim. Nazan’ın saf niyetliliği ve kaynana-gelin çatışmasından sonra başına gelenler, ezilmesi hor görülmesi ve hayata tutunmaya çalıştıkça daha da dibe batması…
Bir de Haldun var Nazan ve Mazhar’ın oğlu.
Ah Haldun… sana içim gerçekten paramparça oldu.
Velhasıl kelam psikolojim yerinde, sinirden ağlamam diyorsanız mutlaka okumanızı tavsiye ediyorum. Zira buruk bir kalbin pek kaldırabileceği türden bir kitap değil.
Kitabın incelemesini yazarken bile gözyaşlarıma hakim olamadım.
Ah Nazan! Umarım bir gün başka bir evrende tekrar karşılaşırız, kendi kendine değer verdiğin ve sana değer verenlerin olduğu bir evrende.
Hoşçakal…