Cengiz Aytmatov’un Toprak Ana kitabını okurken, savaşın sadece cephede değil, geride kalan insanların içinde nasıl yaşandığını derinden hissettim. Kocasını ve üç oğlunu savaşa gönderen Tolgonay’ın hikayesi, bir annenin sabrını, direncini ve hiç bitmeyen umudunu anlattı bana. Her sayfasında kaybın sessizliği, beklemenin çaresizliği ve dayanmanın gücü vardı.
Aytmatov’un sade ama vurucu dili sayesinde Tolgonay’ın toprağa anlattıklarını adeta ben de dinledim. O toprak bazen bir ana, bazen bir sırdaş gibiydi. Savaşın acı yüzünü gösterirken, aynı zamanda insana umut etmeyi hatırlatan bir tarafı da vardı.
Kısa ama çok etkileyici bir hikâye… Okumayı bitirdikten sonra uzun süre Tolgonay’ı, o sessiz konuşmalarını ve içindeki gücü düşündüm. Herkesin bir parçasını bulacağı, insana dokunan bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.