Zülfü Livaneli, Balıkçı ve Oğlu’nda denizi yalnızca bir mekân değil, insanın kaderi gibi ele alır; balıkçı olması sebebiyle yıllar içinde denizin bir parçasına dönüşen Mustafa, sessizliği ve yalnızlığı seven yapısıyla zaten içine kapanıkken, oğlunu ve eşini kaybettikten sonra adeta hayattan da çekilir. Günün birinde denizde, biri kadın biri erkek ve bir de mucize gibi hayatta kalan bir bebekle karşılaşan Mustafa, adeta yeniden hayata döner .Livaneli balıkçılığın zorluğunu ve bilgi gerektiren bir emek oluşunu sade ama çarpıcı bir dille anlatırken, kimi insanların çalışmayı bir zorunluluk, kimilerinin ise bir eğlence ya da heyecan alanı olarak yaşamasındaki adaletsizliği yüzümüze vurur. Doğanın dün olduğu gibi bugün de insanlar tarafından denizden, karadan ve havadan kuşatılarak tahrip edilmesi; sınıf farklılıklarının para gibi maddesel ölçülerle belirlenmesi, hayatın her alanına sinmiş bir çarpıklık olarak karşımıza çıkıyor yine bu kitapta da.Annelik içgüdüsünü, aile bağlarını ve kadınların birbirini sezgisel olarak anlama hâlini derin bir insanlık duygusuyla sade fakat etkili bir dille aktarıyor bizlere. Okumanızı öneririm. Kitapla kalın.
·
78 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.