Sessiz Kalan Kadınların İç Sesi1000Kitap
Mücella, konuşmayı değil susmayı öğrenmiş bir kadının, hayatın kıyısında biriktirdiği kırgınlıklarla örülü hikâyesidir. Roman boyunca Mücella’nın yaşadıkları aslında tek bir kadına değil; bastırılmış duygulara, ertelenmiş hayallere ve “idare et” denilerek susturulmuş tüm kadınlara ayna tutar. Onun sessizliği bir kabullenişten çok, hayata karşı yorulmuş bir direniştir.
Kitap, büyük olaylardan ziyade küçük ama derin yaralarla ilerler. Söylenemeyen sözler, yarım kalan sevinçler ve içe atılan acılar satır aralarında ağır ağır hissedilir. Mücella’nın yalnızlığı kalabalıkların ortasında büyürken, okur da ister istemez kendi sustuklarını hatırlar. Bu yönüyle roman, insanın kendisiyle yüzleşmesini sağlayan, içe dokunan bir anlatı sunar.
Mücella, acının bağırarak değil, susarak da anlatılabileceğini gösteren; duygusu yüksek, sade ama sarsıcı bir roman. Okuduktan sonra insanda kalan şey, hikâyenin kendisinden çok, Mücella’nın kalbinde biriken o tanıdık sızıdır.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.