Boşuna yıllar yılı okunacakların arasına girmemiş bu kitap! Peyami Safa ‘nın küçük kahramanı dizindeki artrit nedeni ile çektiği sıkıntıları anlatmakta. Acının çaresizliğin ve hayattan sessiz vazgeçişin böyle usta bir dille anlatılışı insan kalbine dokunmakla kalmıyor aynı zamanda gözlerimizi yaşartıyor. En azından benim için öyleydi. Hasta bir insan psikolojisinin ne denli işlendiği ve üstüne aşk acısı eklenen karakterin çaresizliği bize geçirildiği o muhteşem satırlar.
·
1 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Merve Nur
Gönderi Sahibi
Sanırım bu kitabın beni etkilemesindeki en büyük etken de doğuştan damak dudak yarığım oluşu. Tüm hikayemi burada anlatmayacağım tabiki de. Toplam 8 kez ameliyat oldum ve daha da olmak zorundayım sağlığım için ancak ne yazık ki ya çok yüksek fiyatlar biçiliyor yada tedavim kabul edilmiyor. Defalarca hayal kırıklığı yaşadığım dönemlerde bir sürü başvurduğum kapılardan olumsuz cevap alınca benimde bir dönem böyle sessiz çaresizliğim olmuştu. Çaresi var ama siz ona ulaşamıyorsunuz bu benim için neredeyse sona ulaşma çabamı artırıyordu. Neyseki geçte olsa herşey yoluna girmeye başladı
Not: dokuzuncu hariciye koğuşunu ilk okul soralarımdan beri duyduğum bir kitaptı. Ancak bir türlü okumak nasip olmamıştı. Ve yılbaşında tüm türk edebiyat klasiklerini teker teker okuma kararı aldım ve şubat ayında da okumak nasip oldu. Burdan şunu itiraf etmek istiyorum ki koğuş kelimesi geçtiği için hapishanede olan bir hikaye zannediyordum. Halbuki koğuş oda anlamındadır. Hariciye de dahiliye bölümünün dışında olan bölümlerin tümüne denmektedir. Bunu yıllar önce öğrendiğim halde kitabı okurken farkettim