El Kızı Nazan,
Suskun, ürkek, mağrur, yalnız Nazan...
Eşine yabancı, oğluna hasret...
Sessizliği erdem, sabrı görev sanan, katlandıkça görünmez olan, yok sayılan Nazan...
Koca koca, süslü cümleler kurmadan Nazan'ın acısına ortak eden Orhan'ın kalemi. Uzun zamandır bir kitaptan bu denli etkilenip kirpiklerim ıslanmamıştı.
İyi ki edebiyat var, yaşasın edebiyat!