Bu kitap kazanılamayacağını bile bile doğru tarafta durmanın hikayesidir. Kitabın başında ve sonunda Beethoven’ın dokuzuncu senfonisinden bir bölüm mırıldanır kaymakam Fikret. Güçlüler onun başka bir yere sürülmesini sağlamışlardır ama doğrunun yanında durarak içsel bütünlüğünü korumayı başarmıştır o. Kazanamasak da doğru yerde kalabilmemiz mümkündür. Bunu görürüz. Tenekeler çalsın, iç melodimizi susturamazlar.