Bu gecenin sorusu:1000Kitap
Sizce bir insanın en çaresiz olduğu an hangisidir?
·
3 +1'leme
·10,3bin Gösterim
67 Yorum
İnsanın en çaresiz olduğu an bir böcekten farksız olmadığını fark ettiği andır
Franz Kafka ünlü kitabı dönüşümün daha ilk cümlesinde gregor samsa bir böcek olmuştur.
Fark etmemiz için böceğe dönüşmemize gerek yok hepimiz bir böcek kadar aciziz.
Lgs sonuçları açıklandığında yüzdeliklerin düşmediğini görmek benim için bir şok olmuştu.son masum günlerimde hangi insan binlerce cocuğun hakkına girecek kadar kötü kalpli olabilir diye düşündüm ama şunu fark ettim
İNSANLAR ŞEYTANDAN FARKSIZ
Savaştan kaçarak hayata tutunmaya çalışan ve kimseye zararı olmamasına rağmen bizden zulüm gören suriyeliler(hepsinden bahsetmiyorum)
Lanet olası sahte bir din uğruna katledilen Filistinliler
Cin gibi bir devlete hiçbir zararı olmayan mazlum doğu türkistanlılar
Lanet olası insanların fetih,dinini yayma,barış gibi nedenlerle savaş ismini verdikleri ama katliamdan farksız olan eylemlere kurban giden insanlar
BU iNSANLAR O KADERİ YAŞAMAYI HAK ETMİYOR
Çok fazla ağladım çok fazla üzüldüm o insanlara bunları fark ettiğim sekizinci sınıfta ileride onların haklarını savunduğum onların iyiliği ve özgürlüğü için savaştiğım belki o yolda yada dayım gibi masumları korumak için şehit olacağım zamanları düşledim bu isanların iyiliği alacaklarını Dünyanın daha güzel olacağını düşündüm ama yanıldım
Her savaş diğerini tetikler
Her kan nefreti doğurur
Nefret savaşı doğurur
Bu döngü sonsuza kadar devam eder
İnsanları değiştirebiliriz ama insanlığı değiştiremeyiz
İnsanlar dünyayı cehennem ateşiyle kavurmaya devam edecekler ve bizim çabalarımız hiç bir şeyi değiatirmeyecek cünkü aciziz.
Doğruyu savunduğumuz
için kaybediyoruz
Yazarlık motivasyonum gerçejlerin farkında olan bireyler yetiştirmekti.şuan 15 yaşındayım ve belki ileriki yıllarda kitaplarımı okuyaran bazı insanların ufukların8 açacağım bunu istiyorum iyi insanlar istiyorum.
İyi insanlar dünyayı değiştiremez ama biraz güzelleştirevilir ve daha önemlisi eğer bişey için çavalamazsam o zaman bizim özgürlüğümüz ićin kendini feda eden onca şehide dayıma ve amcama ihanet etmiş olurum
Bunun için yaşamak lazım bence
Bizim gibi insnların yaşaması için kendini feda eden insanların çabalarını boşa olmadığını anlamlandırarak yaşamak lazım
Kısacası
İnsanın kendini en çaresiz hissettiği an böcekten farksız olduğunu anladığı andır.hiç bir şeye gücünü. Yetmediğini anladığı andır
(Çok gereksiz şey yazdım ama yazdıkça yazasım geliyor kendimi anca bu kadar frenleybildi kusurabakmayın)
Önceki 1 yanıtı göster
1 yanıtı göster
Pişmanlık mı yani
1 yanıtı göster
Bir insanın en çaresiz kaldığı an,
tutacak dalı olduğu hâlde
ona uzanacak gücü kalmadığı andır.
Çığlık atmak ister,
ses çıkmaz…
Ağlamak ister,
gözyaşı bile onu terk eder.
Asıl çaresizlik,
kimsenin görmediği o anlık sarsılıştır;
kalbin içerden kırılıp
dışarıdan hiçbir iz bırakmayışıdır.
Bu yorum görüntülenemiyor
Reklam
Acilin kapısında beklediği andır. Rabbim kimseye yaşatmasın, elin kolun bağlı beklemek çok zor. 🥺
Konuştuğu kişiye yardım edebilme şansı varken arada mesafe olduğundan dolayı yardımcı olmamasıdır..
Bir sevdiğini kara toprağa teslim ettiği andır..
Biri ne hissettiğini anlasa kendine geleceği ama çevresinde böyle birinin olmadığı andır..
Suçsuz halde iftiraya uğradığı ve bunun bir iftiradan ibaret olduğunu kanıtlayamadığı andır..
Bir kimse kendisine zarar verirken buna engel olamadığı andır..
Böyle anlar çok var. Limon kardeş hangi birine değinilmeli..
😮💨😮💨 Çokmuş gercekten. Okurken yoruldum, yaşarken kim bilir nasıldır 😔
4 yanıtı göster
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.