Açık konuşmak gerekirse Orhan Kemal'in bu eserinin üslubunu pek kendime uygun bulmadım. Mizahi anlatım beni kitaptan soğuttu. İşlenen konu sıradışı, ilgi çekici ancak üslubun bayağı sokak ağzı ve argo oluşu beni epey rahatsız etti.
Günümüz toplum yapısının ve zihniyetinin ataerkil oluşu günümüzdeki kaosun doğmasındaki etkenlerden biri. Kanaatimce kaos doğurucu niteliğe sahip bir yapı ataerkillik. Kitapta ele alınan esas husus ataerkil bir toplum yapısının ve zihniyetinin tam tersine dönerek anaerkil bir yapı olması ve bu anaerkil yapı sonucu, kadınlarla erkeklerin toplum içindeki rollerinin değişmesi sonucu dünyanın nasıl bir yer olacağıdır. Bu husus kitapta bir distopya olarak işlenmiştir. Kadınların söz sahibi ve başrol olduğu bir dünyanın distopya değil ütopya olarak işlenmesini bekler ve arzu ederdim.
Halk ağzına yerleşmiş olan kadınlar üzerindeki deyimlerin erkekler aleyhine çevrilmiş olması konunun bağlamı çerçevesine incelendiğinde hoş detaylardı. "Erkekleri himaye altına almak" gibi "erkeklere sahip çıkmak" gibi "ev erkeği" deyimi gibi ve daha fazlası... Ancak toplumda fazlaca ötelenmiş ve ezik duruma düşürülmüş olan erkekler için "aslanım", "yiğidim" gibi hitaplar kullanılması göze batacak şekilde büyük bir çelişki doğuruyordu. Onun haricinde işlenen konu söylemiş olduğum gibi epey ilgi çekici ve yaratıcı lakin daha güzel kaleme alınabilirdi. Kitabı okuyacak olan okurlara şimdiden keyifli okumalar dilerim.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.