Huzursuz
Bir ezidiye romanı diye başlasam doğru olur mu acaba yoksa bir gazetecinin bir olayı incelemek ile başlayan yolculuğunda kendini bulma serüveni mi demeliyim.Bu daha doğru olacak galiba...Livaneli yine bildiğimiz gibi toplumsal meselelerden güzel bir roman çıkarmış yine ezilen ve ötekileştirilen bir grup ve o grubun sorunlarını dile getiren başka biri. Ezidiler ile diğer bir isimleri Yezidiler olan bir grup ile karşılaşıyoruz.Grup demek doğru olmaz insanlık tarihi kadar eski bir din.Ve hala inanaları hayatta. Çoğu din tarafından sevilmemiş ve kabul görmemiş.Bir türlü mesken edinememiş. Yezidi olan meleknaz ve onun serüvenini gazetci ibrahimi ve meleknazın aşkıyla gözleri kör olan Hüseyini görüyoruz kitapta. Kitap Mardin'de geçiyor .Mardin de bir mülteci kampından bahseder. Doğu ile Batı'nın farkını ele alır. Öteki olmanın zorluğundan bahseder. Işid denilen İslamla ile zerre alakası olmayan ama batıda sanki İslam ile bütünleşmiş gibi görünen yapıdan bahseder. Sonunda meleknaz ile İbrahimin evlebmesini isterdim ama öyle olmadı. Gerçek İslam'ın birleştirici bir güç olduğunu anlatmasını isterdim livanelinin ama o hep kötü olanları ele almış belki roman akışı sebebiyledir...
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.