Cemil Meriç; fikirlerin ve kitapların adamıdır. Her fikre saygı duyan ve cahillikten, batılaşmadan kaçınmak için kitaplara sığınmış, ağır ve sivri bir dille bu ülkeyi, tek ırk, tek beden içerisine koymuş ve Bu Ülke ‘yi yazmıştır. Bu Ülke, Cemil Meriç ‘in deneme türündeki bir kitabıdır.
Cemi Meriç, denemelerinde bir çok şeyi eleştriyor. Bunlardan biri de dönemindeki sözde aydınlar. Aydınların geçmişten korkmamaları gerektiğini, hatta geçmişden feyzalmaları gerektiğinin üzerinde duruyor. Bir aydının ana dilini çok iyi bilmesi gerektiğini söylüyor.
Kitap, Mahmut Ali Meriç ‘in(Cemil Meriç ‘in kitaplarını yayına hazırlayan aynı zamanda da oğlu olan) Cemil Meriç için yazdığı ‘Entelektüel Biyografi’ ile başlıyor. Ardından Cemil Meriç’ in, kendi yazdığı otobiyografisi ile karşılaşıyoruz. Sonrasında ise Cemil Meriç ‘in denemeleri ve aforizmaları geliyor.
İlk kısımda Cemil Meriç ‘in sağ-sol ve siyasi bakış açısını okuyoruz. Her iki taraftanda olmayan, ama her iki tarafıda destekleyen, özgür fikir-düşünce adamıydı Cemil Meriç. Bu konuların şahsi görüş olduğunu ve her düşüncenin saygıya ihtiyaç duyduğunu anlatıyor. İkinci kısım daha çok batılaşma, edebiyat, tarih ve din arasında gidip geliyor. Üçüncü kısım batı ve dinin çelişkisini, aslında bu ülkenin tek din, tek ırk olduğunu ve aslında islamiyetin herkesi tek insan olarak birleştireceğini , hepimizin kardeş olduğunu anlatıyor. Dört, beş ve altıncı kısımlar edebiyatla ilgili deneme, biyogrofi ve aforizmalardan oluşuyor.
Kitap kesinlikle bitmeyen bir kitap. Zaten öyle bir anda başlanıp, okunamazda. Deneme olmasının da etkisi olmasına rağmen tekrar tekrar okunup sonunun gelmemesi , daha doğrusu gelememesi asıl nedeni. Kitabın son sayfasını görmeniz bu kitabı bitirmeniz için asla yeterli olmayacak. Bu Ülke, Cemil Meriç ‘in sivri dili ve yer yer pek de yumuşak olmayan üslubu ile okunması zor, kimisine ağır gelebilecek, gerekirse bir cümleyi tam özümsemek için elli kere okunacak bir kitap. Eski Türkçe ‘den de bir çok kelime var ayrıca. Cemil Meriç ‘in bazı düşüncelerinin çelişmesi de anlamayı zorlaştırıyor.
Cemil Meriç, kitapların, okumanın önemini bir çok kez vurguluyor. Cemil Meriç okumaktan, araştırmaktan asla vazgeçmiyor. Otuz sekiz yaşında gözlerini kaybetmesine rağmen araştırmaktan asla vazgeçmediğini biyografisinde okuyoruz. Kitapların adamı Cemil Meriç. Hatta otobiyografisinde de ‘’Kitap bir limandı benim için.Ktaplarda yaşadım. Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.’’ diyerek kitabın kendisindeki yerini anlatıyor. Her kitapta kendimizi okuduğumuzu düşünüyor.
Cemil Meriç, Bu Ülke ‘nin ihtiyaç duyduğu kişilerden biri. Cemil Meriç, kitapların ve düşüncelerin adamı.
Deneme türü olduğu için hoşuma gidip gitmediğini tam olarak söyleyemem. Fakat kitap okumayı severler olarak çoğu deneme bize hitap ediyordu. Bir çok yerin altını çizdim. Tabii hala kararsızım...
4/5
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.