Canım Meltem, iki gözüm Seniye Teyzem.. Hikayeleri o kadar dokundu ki bana, kitap bitti ama gözyaşlarım devam ediyor. Babaannem, dedelerim, annem, babam, anneannem, çocukluğum, gençliğim, yetişkinliğim hepsi gözümün önünden geçti.. Beklentilerimiz ne kadar da masum halbuki. Ama ne kadar da yük oluyor karşı tarafa.. Çok içerledim, bilmiyorum. Bizden bir hikaye. Çok içimizden. Hayatın telaşıyla kaçırdığımız pek çok andan ibaret kitap. Gidip anneme sarılasım geldi. Anneannemi arayıp halini hatrını sorasım.. Sevdikleri hayatta olan herkesin her zaman yapması gereken şeyleri, hayattalar diye mi yapmıyoruz? Anlamadım ki. Hiç sonu yokmuş gibi yaşıyoruz. Göçüp gidenlerimiz Keşke olsa, 1 dakikalığına dahi olsa keşke olsa dediklerimize allahtan rahmet diliyorum, hayatta olanlara sarılmaya gidiyorum. Şermin Yaşar kaleminize, yüreğinize sağlık. Etkisinden çıkamayacağım 🩵