Ernst Jünger'in kalbinin derinliklerinden koparıp tüm samimiyetiyle ortaya koyduğu üslubuna hayran kaldım. Kendisinden yola çıkıp bensizliğe doğru ilerleyen hikayesinin sonu okur için bir başlangıç yapmaya kışkırtıyor. Yazar'ın Nietzsche'den etkilendiği kısımlar çok bariz olsa da bu daha çok aynı davanın ortaklığını ve gönül birliğini yansıtan özgün bir eser.