Kafka’nın anlatımı bilinçli bir tekdüzelik üzerine kurulu; olaydan çok ruh hâline odaklanıyor. Ancak bu tercih, benim için karakterle bağ kurmayı zorlaştırdı ve metni ilerlemekten çok aynı duyguda takılı kalıyormuş gibi hissettirdi. Betimlemelerin yoğunluğu, kısa bir metinde beklenen dinamizmi sağlamadığı için okuma süreci giderek yorucu hâle geldi.
“Beni edebi olarak ikna etmeyen bu metin, yine de modern insanın yalnızlığını bu kadar rahatsız edici bir sadelikle anlatabilmesiyle neden hâlâ okunduğunu kısmen açıklıyor.”