Körlük
Tüm insanlık birden kör olsaydı ne olurdu... Yazar, insanlar nasıl da zamanla vahşileşir, hatta hayvanlardan bile daha yırtıcı olabiliri tüm gerçekçiliğiyle gözler sermiş..
Romanda farklı olan niteliklerden biri karakterlerin bir adının olmamasi. Doktor, doktorun karısı, koyu renk gözlüklü kız, tek gözü bantlı adam, birinci kör.. Böylelikle hiç karakterleri karıştırmıyoruz ve okurken tüm karakterler gözümüzde çok rahat canlanıyor.
Bir diğer farklı olan nitelik; konuşmalar virgülle birbirinden ayrılmış ama hiç kısa çizgi kullanılmadan arka arkaya yazılmış. Bu bana ilk başta çok garip geldi. Acaba sayfa kısıtlamasından olabilir mi diye düşündüm. Bir diğer seçenek ise o anın akıcılığını korumak olabilir ve aslında gayet iyi işe yaramış. Zamanla alışıyorsun ve yazarın anlattığı aynı serilikte okuyup hikayeye daliyorsun.
Gözleri hiç kör olmayan tek karakter doktorun karisiydi. O da elbette insanoğlunun karanlık yüzünü göstermek hatta zaman zaman kendimizden utanmamiza sebep olacak ruhumuzun özünü yüzümüze vurması için bırakılmış..
Kitap çok akıcı okunması çok rahat. Ve okuyucuya kendi alanını da bırakıyor bence. Tüm sorular cevap bulmuyor. Seyircinin hayalgucune birakiliyor. Örneğin ilk körlügun çıkışı nasıl oldu,doktorun karısı neden kör olmadı, acaba biraz dolassalar başka kör olmayanlar da kalmış mıydı, yoksa hiç görme yetilerini kaybetmemiş küçük bir üstün grup kendi kralliklarini ilan etmiş miydi, ve niye kör oldular ve niye birden tekrar görmeye başladılar..
Sonuç olarak yazar bize düşündürdü: Gören ama görmeyen ne çok insan var bu dünyada. Akılları kör olmuş, kalpleri vicdanları kör olmuş azımsanamayacak bir topluluk var. Ve biz aslında her gün bunu yaşıyoruz. Sadece üstümuz temiz, görünümümüz temiz ama körüz... Günden güne bulaşıyor bu körlük herkese ve bunu görenler sadece kalp gözü açık olanlar..
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.