Çok enteresan bir kitap okudum. Her bölüm bir kişiyi anlatıyor, bir sonraki bölüm de bir önceki kişiyle bir şekilde kesişiyor. Değişik bir kurgu. Başlarda akmadı, ortası çok iyiydi, sonlarda yine akmadı. Normal dağılım eğrisine benzer bir okuma keyfi sundu kendileri. Ben kitabın komplesinde bir akış ve bağlantı olmadığında, kopukluklar olduğunda nedense sevemiyorum. Öznel bir yargı elbette ki. Bunların yanısıra ise karakter tahlilleri çok başarılı idi. Kopuk olmasına rağmen geçişleri de yerindeydi. Okunur mu okunur. Yazarın tanışma kitabım oldu kendileri. Beni kararsız bıraktın Sevgi Soysal . Belki vakti geldiğinde bir şans daha veririm sana ;)