Poem: 
Şiir Ceketli Adam
Merkezde bir yokluk var.
Ne terk ettiğin biri,
ne de kaybettiğin bir zaman…
Adını koyamadığın bir eksik.
Kalabalıkların ortasında
yalnız kalmanın sesi bu.
Yağmur düşüyor, şehir parlıyor
ama içimde hiçbir ışık yanmıyor.
Ben yürümüyorum bu sokakta,
içimdeki boşluk beni taşıyor.
Bu bir klip değil.
Bu, sustuğun her anın yüzeye çıkışı.
Merkezdeki Yokluk.
Özel Teşekkür
Bu yol sessizdi,
karanlık derindi.
Ama düşmedim.
Çünkü karanlıkta bile
elini çekmeyen iki kalp vardı.
Melike Melis ve B.K.K’ye…
Varlığınız, bu hikâyenin
düşmeyen yeridir.
Şiir Ceketli Adam
Şiir Ceketli Adam
Merkezde bir yokluk var.
Ne terk ettiğin biri,
ne de kaybettiğin bir zaman…
Adını koyamadığın bir eksik.
Kalabalıkların ortasında
yalnız kalmanın sesi bu.
Yağmur düşüyor, şehir parlıyor
ama içimde hiçbir ışık yanmıyor.
Ben yürümüyorum bu sokakta,
içimdeki boşluk beni taşıyor.
Bu bir klip değil.
Bu, sustuğun her anın yüzeye çıkışı.
Merkezdeki Yokluk.
Özel Teşekkür
Bu yol sessizdi,
karanlık derindi.
Ama düşmedim.
Çünkü karanlıkta bile
elini çekmeyen iki kalp vardı.
Melike Melis ve B.K.K’ye…
Varlığınız, bu hikâyenin
düşmeyen yeridir.
Şiir Ceketli Adam··
224 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
