DENİZ İŞÇİLERİ-VICTOR HUGO,447 sayfa
Klasik kitaplar her zaman zor okunur,özel bir okuma ve sabır ister.Normal bir kitap gibi oku,geç yapılamaz.Not almak,internette araştırma yapmak gerekir.Sonuçta da muazzam bir okuma çıkar ortaya.Ama 
Deniz İşçileri kitabı benim için gerçekten çok zor bir okuma oldu.Çünkü diğer klasiklerden çok farklı. 
Victor Hugo sanki bu romanı denizcilere,denizden anlayan kişilere hitaben yazmış gibi.Çok fazla denizcilik terimleri var,bazılarını bilsem de çoğu yabancı bana.Her bir kelime için internete bakmak da çok zor gerçekten.Okurken sıkıldım mı? Asla; çünkü o betimlemeler,tasvirler muazzam.Okurken o deniz işcileri ile beraber sanki çılgın dalgalarla boğuşur gibi oluyorsunuz.Yaşadıkları zorlukları gözünüzün önünde canlandırıyorsunuz.
Hele Gilliatt’ın,Üstat Lethierry’in göz ağrısı gemisi Durande ‘yi sivri,korkunç kayalıklar arasına sıkışmış yerinden kurtarmak için gösterdiği olağanüstü çabayı okudukça sanki , Victor Hugo yazar değil de bir denizci ve bunları yaşamış da yazmış gibi hissediyorsunuz.
Bir insanın,bir denizcinin doğa ile,deniz ile mücadelesini ayrıntılı tasvirlerle anlattığı Deniz İşcileri romanı aynı zamanda hüzünlü bir aşk öyküsünü de içinde barındırıyor.
Bir denizcinin platonik aşkı uğruna denize, rüzgara, açlığa, soğuğa, yalnızlığa ,topluma ve aşka karşı savaşının anlatıldığı romanda ,Hugo aynı zamanda doğayı hem büyüleyici hem korkutucu bir güç olarak karşımıza çıkarıyor.Özellikle fırtınalar,kayalıklar,geminin kurtarılma sahneleri adeta görsel bir şölen gibi gözümüzün önünden geçiyor.
Kitapta sadece doğayla mücadele anlatılmıyor.Neler var;Vicdan var,yalnızlık var,dürüstlük var,aşk var,aşkın karşısında fedakarlık var ki ah o son sahne beni benden aldı…Gilliatt sen ne mükemmel insansın dedim…Bu yazılan her şey kendisinde toplanmış muhteşem bir insan...Deruchette ,sen kolay affedilecek bir kadın değilsin…Verilecek sözler ağızdan çıkmadan önce defalarca düşünülmesi gerekiyor ve verildiyse de sonuna kadar tutulacak…Buna aşk üzerine verilmiş sözler de dahil…
Kitap birbirinden bağımsız da olsa üçleme olarak görülüyor,yazar;
Notre Dame'ın Kamburu ile “din”,
Sefiller (2 Cilt Takım) ile “toplum”,
Deniz İşçileri ile de “doğa” yı ele almıştır.
Notre Dame'ın Kamburu muhteşem bir kitaptı ve müzikalini de izledim.Onun sonu da beni çok üzmüştü. Sefiller (2 Cilt Takım) bu sene okunacak kitaplarımın içinde .Onu da okuduktan sonra üçleme tamamlanmış olacak.
Deniz İşçileri kitabı benim için gerçekten çok zor bir okuma oldu.Çünkü diğer klasiklerden çok farklı. Victor Hugo sanki bu romanı denizcilere,denizden anlayan kişilere hitaben yazmış gibi.Çok fazla denizcilik terimleri var,bazılarını bilsem de çoğu yabancı bana.Her bir kelime için internete bakmak da çok zor gerçekten.Okurken sıkıldım mı? Asla; çünkü o betimlemeler,tasvirler muazzam.Okurken o deniz işcileri ile beraber sanki çılgın dalgalarla boğuşur gibi oluyorsunuz.Yaşadıkları zorlukları gözünüzün önünde canlandırıyorsunuz.
Hele Gilliatt’ın,Üstat Lethierry’in göz ağrısı gemisi Durande ‘yi sivri,korkunç kayalıklar arasına sıkışmış yerinden kurtarmak için gösterdiği olağanüstü çabayı okudukça sanki , Victor Hugo yazar değil de bir denizci ve bunları yaşamış da yazmış gibi hissediyorsunuz.
Bir insanın,bir denizcinin doğa ile,deniz ile mücadelesini ayrıntılı tasvirlerle anlattığı Deniz İşcileri romanı aynı zamanda hüzünlü bir aşk öyküsünü de içinde barındırıyor.
Bir denizcinin platonik aşkı uğruna denize, rüzgara, açlığa, soğuğa, yalnızlığa ,topluma ve aşka karşı savaşının anlatıldığı romanda ,Hugo aynı zamanda doğayı hem büyüleyici hem korkutucu bir güç olarak karşımıza çıkarıyor.Özellikle fırtınalar,kayalıklar,geminin kurtarılma sahneleri adeta görsel bir şölen gibi gözümüzün önünden geçiyor.
Kitapta sadece doğayla mücadele anlatılmıyor.Neler var;Vicdan var,yalnızlık var,dürüstlük var,aşk var,aşkın karşısında fedakarlık var ki ah o son sahne beni benden aldı…Gilliatt sen ne mükemmel insansın dedim…Bu yazılan her şey kendisinde toplanmış muhteşem bir insan...Deruchette ,sen kolay affedilecek bir kadın değilsin…Verilecek sözler ağızdan çıkmadan önce defalarca düşünülmesi gerekiyor ve verildiyse de sonuna kadar tutulacak…Buna aşk üzerine verilmiş sözler de dahil…
Kitap birbirinden bağımsız da olsa üçleme olarak görülüyor,yazar;
Notre Dame'ın Kamburu ile “din”,
Sefiller (2 Cilt Takım) ile “toplum”,
Deniz İşçileri ile de “doğa” yı ele almıştır.
Notre Dame'ın Kamburu muhteşem bir kitaptı ve müzikalini de izledim.Onun sonu da beni çok üzmüştü. Sefiller (2 Cilt Takım) bu sene okunacak kitaplarımın içinde .Onu da okuduktan sonra üçleme tamamlanmış olacak.
·
289 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.