İnsan zor zamanlarında her şeyi daha iyi anlıyor…
İnsanları, kalabalıklar içindeki yalnızlığı, kimsesizliğin ne kadar ağır bir yük olduğunu.
Ve şunu fark ediyor Bu dünyada zor zamanın uğramadığı bir yürek yok.
Kürk Mantolu Madonna’da Raif Efendi tam da bu hâlin insanı.
Sessiz, içine kapanık, herkes için “önemsiz” ama kendi kalbinin derinliğinde koca bir dünya taşıyan biri.
Kalabalıklar içinde yalnız, her işi yapan ama kıymeti bilinmeyen, kırık bir gönül…
Raif Efendi’nin çaresizliği, hayata tutunmaya çalışırken görünmez oluşu insanın içini acıtıyor.
Kitaba başlamadan önce “Raif Efendi’den Kürk Mantolu Madonna’ya nasıl geçecek?” diye düşünüyorsunuz.
Okudukça anlıyorsunuz ki bu hayatta “olmaz” dediğimiz neler neler oluyor…
Bir karşılaşma, bir bakış, bir his; insanın bütün kaderini değiştirebiliyor.
Yıllar önce alıp yeni okuduğum bir kitaptı.
Demek ki beklemesinin bir nedeni varmış…
Daha küçük yaşta okusaydım bu duyguların çoğunu alamazdım.
Bazı kitaplar da bazı insanlar gibi: Zamanı gelince anlam kazanıyor.
Kürk Mantolu MadonnaSabahattin Ali