Selam.Rus aristokratı yada emekli askeri doktor babaların oğulları ile 175 yıl önce geçen ilişkilerinden hala güncel ve geçerli çıkarımlar yapabilmek, kitabı okurken ‘zamane’ gençleri yada babaları ile empati kurmamızı sağlayabilmek de sanırım bir eserin neden “dünya klasiği” olduğunun en yalın göstergesi.
Spoiler
Kitap sonuna kadar gördüğü herkesle ağız dalaşına giren, atarlı ergen gibi dolanan bir karakter bazarov. herşeyi saçma buluyor, duygular boş, bilime de saygı duymadığını söylüyor, annesi hal hatır sorsa "beni darliyorsunuz" deyip evi terk etmekle gözdağı veren biri. duygular saçma dese de odintsovaya aşık olarak görmüştür anasının nikahını…
Arkady ise kişiliği oturmamış farklı bir ideoloji görünce havalı zannedip "hmm bi de bunu deneyeyim" diyerek felsefeyi benimsemeden nihilist olduğunu sağda solda söyleyen yetersiz bir ana kuzusudur.
kitabın etrafında döndüğü bu iki karakter en son anlaşamayıp çatışma durumuna gelmiştir. turgenyev usta bir yazar, belki de nihilizmin pratikten uzak olduğunu Bazarov üstünden göstermek istedi. ama fikirlerin daha derin verilmesini isterdim. kitaba göre her yerde "saygı duymuyorum, bunlar önemli değil" derseniz nihilistsiniz. ya da Turgenyev bu karakteri çok başarılı yaratamadı,dediğim gibi bu işin popüler sanatta nirvanası rust Cohle.
Ayrıca görüyoruz ki coğrafya ne kadar farklı olsa da insan her yerde aynı. bu kitapta kendinden parça bulanlar, babalarda kendi babalarını analarda kendi analarını görenler.. bu edebiyatın evrensel dilinden ziyade insanlığın ortak anlayışının eseri.
Din,dil,ırk,soy,görünüş say say bitmez ne kadar farklı görünsek de özünde aslında ne kadar benzeriz, bunu farketmek beni hep şaşırtmıştır…
Kesinlikle okunması gereken bir eser.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.