Haberin olsun ben ölüyorum
Maggie O’Farrell’in, Hamnet’ten sonra okuduğum 2. kitabı. Kitap yazarın başından geçen 17 ölüme yakın deneyimi örneklemeler, eğer kurgulamaları ile işliyor. Bir yerden sonra kendini tekrar düşüyormuş gibi hissettirse de sonunda iyi bir düğüm atıyor yazar. Kitabın çevirisi oldukça yerinde. Yazarın diline alıştıktan sonra zaten kitap akıcılıkta herhangi bir sorun yaşamıyor. Sadece bazen zaman geçişleri nereden buraya geldik dedirtiyor ama onun da en büyük nedeni başta söylediğim gibi bir kaç ölüme yakın deneyimin birbirine benzemesi aslında. Benim en çok dikkatimi çeken şey ise bölüm başlıklarının o bölümde yazarın vücudunda hangi bölge ile ilgili rahatsızlık duyacağını göstermeleri olmuştu. Yani bölüm başlıkları; boyun, akciğerler, kafa (hatta bir bölümde sebebi belirsiz) gibi noktalardan ilerliyor. Bana hikayeler en çok yazarın çocuklarına bağladığı yerlerde geçti sanırım. Bu yıl içerisinde planımda yazarın ‘Esme Lennox nasıl yok oldu’ kitabı da var. Neyse uzatmadan, sıkmadan diğer kitabıma geçiyorum.
Sevgilerimle
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.