Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
280
Basım Tarihi:
Ocak 2021
Yayınevi:
Domingo Yayınevi
Orijinal Adı:
I Am, I Am, I Am: Seventeen Brushes with Death
ISBN:
9786051981475
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Nefes kesecek kadar iyi!Edebiyat
Guardian'in ifadesi bu! Ve bence az bile kalmış bir ifade. Asla asla unutmayacağım bir eser. Tüyleriniz diken diken, gözleriniz dolu dolu okuyacağınız, her anında nefesinizi tutacağınız bir baş yapıt.
Kitabın konusunu yazar yine kendi kitabında şöyle özetliyor;
《Annem demliği masaya taşırken bu aralar ne yazdığımı sorunca, ağzımdaki suyu yutup yalnızca ölüme yakın deneyimler yoluyla anlatılan bir yaşamöyküsü üstünde çalıştığı mı söylüyorum.
Bir an susup çaydanlığın kılıfını, sütlüğü, fincan saplarını düzeltiyor. "Kendi hayatını mı?" diye soruyor.
"Evet," derken biraz tedirginim. Buna ne tepki vereceğini bilemiyorum. "Yani... yalnızca... bir hayattan kısa kısa parçalar. Bir dizi an. Bazı bölümler uzun olacak. Bazıları çok kısa olabilir."》
(S.132)
Yazar aslında başından geçen ölümle 17 karşılaşmayı anlatıyor. İlk hikayeden (Issız bir patikada bir seri katille karşılaşma) son hikayeye kadar (Hastalığı ölümcül olabilecek bir çocukla birlikte yaşamak.) muhteşemdi. Beni hangi hikayenin daha çok etkilediğini anlatamam çünkü her hikayeye ayrı bir parçamı bıraktım.
Birini ilk hikâyedeki ölümü teğet geçemeyen o kızda,
Birini yazarın on altı yaşındayken peşinden atlayan o çocukta,
Birini hastene köşesinde doğum yaparken öleceğini düşünen o genç kadında bıraktım,
Vee en büyük parçamı sonda o kadar acı çeken o küçük bebekte bıraktım.
《Böyle bir hastalığın olabileceğine, bunun normal bulunabileceğine inanamıyordum. Ne halt edeceğim ben, diye haykırmak istiyordum duvarlara, halılara, koltuklara. Bir yerlere şikâyette bulunmak, itirazımı bildirmek istiyordum. Sık sık kucağımda bebekle sokağa fırlamak, yoldan geçenleri durdurup kızımı göstermek ve bakın, gördünüz mü, demek geliyordu içimden. Böyle bir şey gördünüz mü hiç? Ne yapmam gerektiğini biliyor musunuz? Ona yardım edebilir
Ölmekten her zaman korktum, hala da korkuyorum.
Nasıl geleceğini bilmediğim bir kesinlik olduğu için belki de. Yavaş ve acılı bir ölüm de olabilir, aniden- bir belirti vermeden de.
Korkunun ecele faydası yok elbette. Ama bazı hislerden sıyrılamıyorsunuz kolayca.
Ölümden korktukça ne kadar yakın olduğunu da fark ediyorsunuz, kıl payı kurtuluyorsunuz bazen.
Hızla yaklaşan bir arabadan son anda kurtarıyorsunuz kendinizi, bir santim ile tehlikeden kaçabiliyorsunuz.
Aslında yaşamanın da önemini kavrıyorsunuz o anlarda. Derin bir ‘oh’ çekiyorsunuz, ‘ucuz yırttık!’
.
Belki ölüme yaklaştığınız bir anınızı hatırlamıyorsunuz ama Maggie O’Farrell hatırlıyor. Hem de on yedi korku dolu anını.
Çocukluğundan ergenliğine, olgun bir kadın olana dek başına gelen kırılma noktalarını. Doğumu örneğin, ya da herkesin meraklı gözlerle ona baktığı çocukluk hastalığını.
.
Uzun zamandır bir kitapta bu kadar ağlamamıştım (bilhassa annelik kısımlarında). O’Farrell’ın bir kadın-bir anne-bir evlat-bir eş ve en temelinde bir insan olarak yaşadığı tecrübeleri, tüm zorluklara karşın kalemine sığınması, her şeye rağmen hala şükran dolu bir kalple yaşaması beni derinden etkiledi. Kitabın başından sonuna dek, kimseyi yargılamaksızın-isyan etmeksizin sadece kendi içini dökmesi de diğer bir hayranlık nedenim oldu. Çok sevdim bilhassa bu kadar şeffaf oluşunu..
.
Kıvanç Güney çevirisi, Yeti Lambregts kapak tasarımıyla kesinlikle tavsiye ettiğim bir eser.
Maggie O’Farrell’e her defasında hayran olarak kapatıyorum her kitabını. Bu kitap otobiyografik bir kitap yazarın hayatı boyunca ölümle karşı karşıya kaldığı on yedi bölüm bulunuyor. Özellikle çocukluğunda geçirdiği rahatsızlığı ve o zamanlar yaşadıklarını anlattığı sonden bir önceki bölüm ve çocuk sahibi olmak için uğraşırken başına gelenleri anlattığı Bebek ve Kan Dolaşımı adlı bölümü okurken altını çizdiğim pek çok yer oldu. Bazı bölümlerde kitap yazmaya başlamasından da söz ediyor. Ben bu kitabı çok beğendim diğerleri gibi. 8 puan vermemin sebebi Hamnet. O kitabı hâlâ unutamadım. Muhteşemdi. Ama otobiyografi kategorisinede değerlendirirsem bu kitap da 10 puanı hak eder.
Geçtiğimiz şubatta Hamlet kitabıyla tanıştığım ve anlatım tarzını sevdiğim yazarı daha iyi tanımak için, bilinçli bir şekilde anı kitabını aldım (aslında anı kitapları okumak ilk tercihim olan bir tür değildir).
Kitabın kapağında da yazdığı üzere yazar, ölümle on yedi karşılaşmasını ele alıyor. Bu on yedi ayrı bölümde yaşadıklarını, dramaya boğmadan ama oldukça etkileyici ve gerçekçi bir şekilde anlatmış.
Özellikle sondan ikinci bölüm olan “Beyincik” bölümünde, sekiz yaşında geçirdiği rahatsızlığı anlatırken hayatının nasıl şekillendiğini ve neden yaşamı boyunca bu kadar çok ölümle yüzleştiğini açıklıyor. Bence bir okur olarak, bu cevabı vermemiş olsaydı kitap gerçekçi olmaktan çıkıp kurgu gibi hissettirebilirdi.
Bazı yazarlar vardır; tanıştığınız anda tüm kitaplarını okumak istersiniz. Maggie O’Farrell benim için artık tam olarak böyle bir yazar.
Maggıe O’Farrell den daha önce okumuş olduğum Esme Lennox Nasıl Yok Oldu ? kadar etkilediğini söyleyemeyeceğim. Yazarın bizzat yaşadığı ölümle on yedi karşılaşmasını okuduğumuz bu anı kitabı konusu itibarıyla çok sıradışı olsa da hikayelerdeki heyecan ne yazık ki aynı etkiyi bırakmıyor. Vücudumuzu oluşturan temel organ başlıkları altında anlatılan hikayelerde heyecan zaman zaman artsa da genelde bu etkiyi yakalayamıyorsunuz. Yazarın yaşamından izler taşıması bence en cezbedici yanı. Okuyacak dostlara keyifli okumalar diliyorum.
Kütüphaneden alırken ilk kez okuyacağım, çok da umutlu olmadığım yazar çok iyi cıktı iyi mi?
Bol ödüllü yazar -ki içinde çok sevdiğim Somerset Maugham ödülü- de olan yazar birçok ödül almış.
Irlandalı yazar Azrail'e çelme taktığı kendi yasam öyküsünden 17 anıyı anlatıyor. Ama ne anlatıyor. Sanki o sırada ölmek üzere olan senmişsin gibi.Diline ve anlatimina bayıldım.
Çocukken geçirdiği ölümcül ansefalit,17 yaşında karşılaştığı bir seri katil,zorlu bir uçak yolculuğu, yürüyüş yaparken yoluna çıkan bir hırsız ve en sonunda kendi kızının yaşadığı anaflatik şoklar gibi beni çok etkileyen birçok olayı duygu sömürüsü yapmadan çok güzel anlatmış.
Arka arkaya okudugum neredeyse ondan fazla kitabın yazarı kadınlardı. Su anda yine Irlandalı bir kadin yazari okuyorum. Galiba bu sene kadın ağırlıklı okudum . Şahane kitaplar hepsi de.
Virginia Woolf 'dan George Sand'den geldiğimiz aşama çok güzel, çok umut verici.Artarak devam etsin.
Yazarın türkçeye çevrilen son kitabı kendisinin anılarından oluşuyor. Ölümle karşı karşıya geldiği iliklerine kadar yaşadığı on yedi kırılma noktası. Yazmak zaten delilik işi değil mi? Bu anılar aslında bir çeşit travma değil mi? Yazılmalı mı? Ya da kimin için yazılmalı. Kendisi için mi yazmalı, hayatı daha çok sevmek için mi?
Yazmaya meyilli insanlar hafif psikopat olur demişti Şenol hocam. Doğru, aynen bu kitaptaki gibi yaşadığımız her şeyden binbir olasılık çıkarmak ve kafamızda kurmacalar yaptıktan sonra geriye kalan tek şey Maggie gibi kalemi kağıda vurmak.
Şeffaf duygular, derin derin nefes aldıran ve kalbimizi dinlememizi hatirlatan hikayeler…
Ben ben
Ben Ben bir kadının azraile attığı onyedi çelmeden bahsediyor. Her insanın hayatında nefesini tutup hadi be az kalsın diye yaşadığı kısımların kitaplaşmış halidir Ben Ben. Bölümler başlıkları o bölümle ilişkilendirilen organ isimleri ile ayrılıyor. Kitap bazı bölümlerinde içine çekse de bazı yerlerde yüzeysel kalabiliyor. Keyifli okumalar.
2025 senesinde tanıştığıma en sevindiğim yazarlardan; Maggie O'Farrell.
Kendisine gerçekten hayranlık duyuyorum, kalemine bayılıyorum.
Yorumuma gelirsek, ölümle burun buruna geldiği anılarını anlattığı "Ben Ben" adlı kitabı, okuduğum diğer iki kitabının ("Hamnet" ve "Evlilik Portresi") yanında azıcık ısönük kaldı benim için. Bence en güzel hikayeler en başa ve en sona saklanmış :)
Çay içmiyor oluşu ve sebeplerini yorumlayışında kendimi buldum :)
Yazarın Türkçe'de baskısı bulunan ve benim okumadığım tek kitabı kaldı: "Esme Lennox Nasıl Yok Oldu". Bu kitap için çok iyi yorumlar duyup, okudum, belki de bilmeden en güzelini sona saklamışımdır, göreceğiz :)
Hamnet kitabı ile tanıdığımız yazarın, anı tarzında yazılmış otobiyografik bir eseri. Yazarın, yaşamı boyunca başından geçen ölümcül nitelikteki olayları anlatarak hayat hikayesinin bir kısmına bizleri konuk ediyor.
Yazar Hakkında
Maggie O'FarrellYazar · 7 kitap
Maggie O'Farrell 1972'de Kuzey İrlanda'da doğdu. Çocukluğu Galler ve İskoçya'da geçti. Gazetecilik yaptı, yaratıcı yazarlık dersleri verdi. The Distance Between Us adlı romanıyla 2005 Somerset Maugham Ödülünü, The Hand That First Held Mine (Elimi İlk Tutan El) adlı romanıyla da 2010 Costa Roman Ödülünü kazandı. O'Farrell, eşi ve iki çocuğuyla beraber İskoçya'da, Edinburgh'da yaşamaktadır.
