Bu kitabı tek bir cümleyle özetlemek istesem "İnsan ruhu ihmale gelmez" derdim. Ruhumuzu ise hızlı olanla değil, derin olanla besleyebiliriz.
yavaşlığa övgüyle başlayan kitap, yavaşlığın getirdiği dinginliği ve derinliği, ruhlarımızın bu derinliğe olan ihtiyacını anlatırken bir taraftan da hızın açtığı yaralara değinir. Hız ve hazzın desteğiyle ortaya çıkan meseleleri de ele alır.
Bazı noktalarda yüzeysel kaldığını düşündüğüm ifadeler olsa da kitabın sayfa sayısı göze alındığında bu eleştiri yersiz kalacaktır. Belki bu yüzeysellik ikinci bir kitapla desteklenebilir. Yavaşlama ve derinleşme sanatı kitabın ikinci serisi olarak karşımıza çıksa çok güzel olabilir.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.