Sonunda bu karamsar kitabı bitirdim çok şükür. Kitap kesinlikle kötü yazılmamış, kurgusu güzel ancak aşırı derecede ağır bir kitap olmuş. Hem duygusal olarak hem de yazısal olarak ağır bir kitaptı. Lea, küçük bir kız çocuğuyken annesini kaybetmesi ile birlikte babası Martijn ile baş başa kalır. Küçük bir kız çocuğu olarak annesi ile daha yakın olduğu için de annesinin gitmesini atlatamazken bir gün metro istasyonunda keman sesi duyar ve koşup dinler ve o keman sesinden çok etkilenir böylelikle Lea’nın keman ile olan ilişkisi başlar. Martijn kızının anne kaybından ve duygusallığından sonra kemana olan ilgisini körüklemek için bir keman alır ve o sırada da Marie ile tanışırlar ve Marie Lea’ya hocalık yapar. Maalesef bence Martijn’in psikolojik sorunları var ve aynı Lea gibi kendisini insanlara bağlayıp başka insanlar ile samimi olduklarında kıskançlık ve karamsarlık yapıyorlar Lea da aynı şekilde. Bir süre sonra Lea kemanı ile çok iyi yerlere gelir ve Levy ile karşılaşır ve Levy ile çalışmaya başlar. Levy yaşça büyük olmasına rağmen Lea’yı çok etkilemiştir ve Lea resmen aşık olur ancak mutlu son ile bitmez ve bu Lea’yı ve babasını mutsuz sona iter. Kitap başlarda size kafanızda farklı farklı senaryo yazdırıyor en son o yazdırdığı hiçbir senaryoya uymuyor. Babası iyi olmasına rağmen duygularını çok fazla içinde yaşayan ve dış etkisi fazla olmayan ve dış etkilerden çok fazla etkilenen bir karakter olduğundan bir noktada sizi kanser ediyor. Güzel kitaptı tek sıkıntısı akmadı kitap bazı noktalarda çok durağandı ve çok karamsardı insanın içini aşırı karartan bir kitap olmuş ama onun dışında okuması kolay güzel bir roman olmuş.
·
297 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.