Kolay değil
Şimdiye kadar okuduğum en zor kitap olabilir. Halbuki içerisindeki arapça/farsça tamlama sayısı ve bilinmeyen kelime sayısı herhalde on parmağı geçmez.
Öncelikle Berna Moran'ın "Bir Huzursuzluğun Romanı" makalesi kitaptan sonra kesinlikle okunmalı, kitabı biraz daha anlaşılabilir kılıyor ve hocanın dili de gayet anlaşılır.
Bu kitaptan sonra "Suat'ın Mektubu" kitapları ve "Sahnenin Dışındakiler" ile "Mahur Beste"nin okunması önemli olacatır. Suat'ın mektubu kitapta yayımlanmamış, ancak hikaye için çok önemli bir mektubu içeriyor. Kalan ikisi ise Huzur'un da içinde bulunduğu üçlemenin parçaları.
Huzur'un hikayesini anlamak için iki romanı da okumaya gerek var mı? Bilemem, kendim de henüz okumadım. Okulda Huzur'un tahlilini yaptık son zamanlarda. O yüzden bunu okudum.
Spoiler içermemesi açısından kitabın içeriğine dair çok bir şey demeyeceğim ancak kitabı Nuran bölümünde yarım bırakmış arkadaşlara sadece Suat bölümüne kadar sabretmelerini önerebilirim. Ve kesinlikle bir kalemle çizeren okuyun. Suat bölümü ve sonraki Mümtaz bölümü (doktor sahnesi hariç) harika bir şekilde devam ediyor. Hele benim gibi aşktan meşkten çabuk sıkılan bir insansanız kitabı okumak yer yer boğucu gelebilir, ancak Suat'ta tüm kitabı okumaya değer kılan ironik bir insaniyet var.
Roman Mümtaz'ın hayatındaki en önemli 3 kişi etrafında şekilleniyor ve sonunda bu tesirlerin sonucunu görüyorsunuz Mümtaz üzerinde. Huzur vicdanen rahat olmak ise, tüm romada bu huzura ulaşan kişinin sadece bir tane olduğunu söylemek de yanlış olmaz.
Tavsiye: Ferahfeza peşrevi, acemşiran makamı gibi şeylerin ne olduğuna bakın. Ben bakmadım ilk başta, roman boyunca da "Noluyo lan" oldum bir kaç kere. Bir de Mevlevi ayinlerini dinleyin.
Tanpınar'ın üslupculuğunun da halit ziya kadar fena olduğunu da aklınızdan çıkarmayın. Bu kitap ikinci bir mai ve siyah gibi aslında. Ama açıklamak spoiler gerektirir.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.