"Düşüncelerimin okşadığı ve ruhumun öptüğü, insan kılığındaki güzelim çiçek. Ey benim zambağım! Sapının üstünde daima dik, daima el sürülmedik, arı duru, gururlu, mis kokulu, yapayalnız zambak" dedim ona.
Gülümseyerek, "Bu kadarı yeter," dedi. "Bana kendinizden söz ediniz, her şeyi anlatınız." Bunun üzerine, o titreşen yaprakların kımıltılı kubbesinin altında, pek çok parantezi açıp kapatarak ve yeniden açarak uzun bir söyleşiye koyulduk.
Vadideki Zambak
Honore de Balzac
#278821731
#278836862
Vadideki Zambak
Honore de Balzac
#278821731
#278836862·
24 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.