Anneliğin tanımı her insan için şüphesiz farklıdır. Çünkü her kadının doğduğu aile, yetiştiği kültür, çevre, değer yargıları, hayata bakış açısı ve karakteri ile bu yolda devam ediyor. Annelik aslında, bir canı büyütürken kendi benliğini sessizce küçültme ihtimaliyle yüz yüze gelmektir biraz da, sevginin en saf haliyle yorgunluğun en derin gölgesinin aynı kalpte yan yana durabilmesidir. Bir kadının bedeninde başlayan bu yolculuk, zamanla ruhunda kök salar, uykusuz gecelerde, yarım kalan cümlelerde, unutulmuş hayallerin tozunda kendini gösterir. Anne olmak, yalnızca vermek değildir bence, bazen içten içe tükenirken bile şefkati ayakta tutma direncidir. Ve belki de en çok, kimsenin görmediği anlarda, güçlü görünme zorunluluğunun ardında sessizce akan bir insanlık halidir.
Kitap okuyucusunu konfor alanından biraz çıkarıyor. Kadının üzerine örülen aşk, annelik ve aile anlatılarının, bireyin iç dünyasında nasıl bir sessiz yıkıma dönüştüğünü gözler önüne seriyor. Roman, sevginin kutsallığına sığınılarak bastırılan arzuların, görmezden gelinen öfkenin ve inkar edilen benliğin zamanla bir çığlığa dönüştüğünü fısıldıyor. Toplumun “olması gereken” kadın kavramıyla kendi varlığını korumaya çalışan ruh arasındaki çatışma, metnin kalbinde büyüyen bir karanlık gibi adeta. Çünkü yazar, aşkın da anneliğin de tek başına kurtarıcı olmadığını, insanın kendine yabancılaştığı her yerde sevginin bile boğucu bir kafese dönüşebileceğini hatırlatıyor.
Ruhen cinnetin eşiğine gelmiş bir kadının iç sesine ortak okurken, kendinizi de dinleyeceksiniz ister istemez. Karakterin bahsettiği bir an ya da bir duygu üzerine onu anlamaya çalışacaksınız. Yazar kitabın içerisindeki duygu yoğunluğunu o kadar güzel aktarıyor ki, okurken karakterin ne hissettiğini tam olarak anlayacaksınız eminim.
··
614 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.