yalnızım çünkü sen varsın hakkında,
Kahraman Tazeoğlu bu kitabında şöyle diyor, "Hayat gerçekten acımasız. Yenilirsin, düşersin kimse yardım etmez. Ama tek başına ayağa kalktığında herkes "yanındayım" der. (syf224) ne doğru demiş Tazeoğlu. şeklininde şeklini, durumunda durumunu gördüğümüz şu devirde anlıyor insan neden yalnız kalmak istediğini.
bir diğer bir yerde şöyle diyor Tazeoğlu, "Devam etmek her zaman daha iyidir. Durmak, beklemek bizi bir yere götürmez. (syf162)
ne doğru söz. ne doğru bir alıntı. her şeye rağmen yine de ayakta durma kuvvetimiz bu yüzden gelse gerek.
bu kitapta Adal ve Efil'in hikâyesini okuyoruz. sırlar arasında geçilen çocukluk ve gerçeklere dönüş, aidiyete dönüş, kavuşma anı. Efil bir psikiyatri ve onun hastalarından en çok Beril Hanım'a üzüldüğümü söylemeden edemeyeceğim. Beril Hanım çok kötü şeyler yaşamış bunu bu kitabı okurken sağ duyumuzla hissedebiliyoruz. ve ben cidden üzüldüm her anlamda...
daha sonra Efil'in annesinin babası tarafından öldürüldüğüne,
Adal'ın babasının Efil'in babası tarafından öldürüldüğüne,
dedesi Aziz'in hapise girmek zorunda kalmasına,
Efil'in Kemal Hoca tarafından büyütülüp, psikolojik tedaviler alması gerektiğine şahit oldum. konusu bakımından benim oldukça ilgimi çekti ve 29 saat gibi kısa bir sürede bu kitabı bitirdim. her anlamıyla güzeldi. Tazeoğlu'nun anlatım dilini beğendiğimi de anlatmadan geçemeyeceğim. Tazeoğlu konusunda sadece 
Bukre kitabı konusunda endişelerim var. onun harici yazarı ve akıcı dilini seviyorum.
şimdilik bu kadar hoşçakalın...İnceleme
Kahraman Tazeoğlu bu kitabında şöyle diyor, "Hayat gerçekten acımasız. Yenilirsin, düşersin kimse yardım etmez. Ama tek başına ayağa kalktığında herkes "yanındayım" der. (syf224) ne doğru demiş Tazeoğlu. şeklininde şeklini, durumunda durumunu gördüğümüz şu devirde anlıyor insan neden yalnız kalmak istediğini.
bir diğer bir yerde şöyle diyor Tazeoğlu, "Devam etmek her zaman daha iyidir. Durmak, beklemek bizi bir yere götürmez. (syf162)
ne doğru söz. ne doğru bir alıntı. her şeye rağmen yine de ayakta durma kuvvetimiz bu yüzden gelse gerek.
bu kitapta Adal ve Efil'in hikâyesini okuyoruz. sırlar arasında geçilen çocukluk ve gerçeklere dönüş, aidiyete dönüş, kavuşma anı. Efil bir psikiyatri ve onun hastalarından en çok Beril Hanım'a üzüldüğümü söylemeden edemeyeceğim. Beril Hanım çok kötü şeyler yaşamış bunu bu kitabı okurken sağ duyumuzla hissedebiliyoruz. ve ben cidden üzüldüm her anlamda...
daha sonra Efil'in annesinin babası tarafından öldürüldüğüne,
Adal'ın babasının Efil'in babası tarafından öldürüldüğüne,
dedesi Aziz'in hapise girmek zorunda kalmasına,
Efil'in Kemal Hoca tarafından büyütülüp, psikolojik tedaviler alması gerektiğine şahit oldum. konusu bakımından benim oldukça ilgimi çekti ve 29 saat gibi kısa bir sürede bu kitabı bitirdim. her anlamıyla güzeldi. Tazeoğlu'nun anlatım dilini beğendiğimi de anlatmadan geçemeyeceğim. Tazeoğlu konusunda sadece Bukre kitabı konusunda endişelerim var. onun harici yazarı ve akıcı dilini seviyorum.
şimdilik bu kadar hoşçakalın...··
1 +1'leme
·48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.