Amok Koşucusu, kontrolsüz bir tutkunun insanı nasıl uç noktalara taşıyabileceğini anlatan kısa ama yoğun bir hikâye. Zweig, karakterin içsel çöküşünü güçlü bir atmosferle kurar; ancak anlatı yer yer aceleci ilerler ve psikolojik derinlik sınırlı kalır. Etkileyici fikrine rağmen, metin okurda daha fazlasını bırakabilecek bir potansiyeli tam olarak kullanamaz.